จิ่งอวี่ชวนกับจิ่งจวิ้นกังหิ้วของพะรุงพะรังเดินตามหลังมา ส่วนสวี่ชิงอวี้ก็เอ่ยชมอย่างกระตือรือร้นว่า “น้องหวยฮวา! แค่เห็นเธอก็รู้แล้วว่าเถียนเถียนเป็นเด็กดีแน่นอน!”
หยางหวยฮวาก็ไม่น้อยหน้า คำพูดทักทายไหลออกจากปากทันที “พี่สวี่ หน้าตาแบบนี้ นิสัยแบบนี้ของเสี่ยวชวน! ไม่มีที่ติเลยนะ ต้องเป็นผลจากการอบรมสั่งสอนของพี่แน่ ๆ!”
จิ่งจวิ้นกังกับจิ่งอวี่ชวนสบตากันแล้วยิ้ม สวี่ชิงอวี้เคยทำงานอยู่สำนักงานเขตมาก่อน ไม่ว่าจะสถานการณ์แบบไหน หรือคนแบบใด เธอก็รับมือได้สบายมาก เรื่องแบบนี้เป็นงานถนัดของเธออยู่แล้ว พวกเขาไม่เข้าไปวุ่นวายดีกว่า!
เหลือเพื่อนบ้านที่มามุงดูอยู่เต็มชั้นล่าง ต่างอิจฉาจนพูดไม่ออก!
เมื่อวานยังพูดกันอยู่เลยว่าหยางหวยฮวาทำเหมือนรักลูกสาว แต่กลับแต่งกับพ่อหม้ายที่มีลูกติด!
ดูความพร้อมนี่สิ!
ต่อให้แต่งงานเป็นครั้งที่สาม พวกเธอก็ยังยอมแต่งเลย!
ไม่ต้องพูดถึงรถจี๊ป แค่ของฝากที่พวกเขาหิ้วมาสู่ขอก็มีครบหกอย่างแล้ว เห็นได้ชัดว่าพวกเขาให้ความสำคัญกับเซี่ยงเถียนมากแค่ไหน นอกจากบุหรี่ เหล้า และขนมหวานแล้ว ยังมีบะหมี่หนึ่งถุง หมายถึงชีวิตหลังแต่งงานจะราบรื่น และขนมอบบรรจุกล่องอย่างประณีตอีกหนึ่งกล่อง
ที่สำคัญที่สุดคือมีเนื้อหมูชิ้นใหญ่ขนาดนั้น! ต่อให้มีลูกชายอยู่แล้ว หรือมีลูกชายสามคน ก็ไม่ต้องให้พวกเขาเลี้ยง แถมแต่งเข้าไปแล้วยังมีเนื้อกลับบ้านด้วย!
เซี่ยงเถียนมายืนรออยู่ตรงประตูแล้ว เซี่ยงอิ๋นก็เลิกทำท่าขรึม พอได้ยินเสียง ทุกคนก็พากันเดินไปที่ประตู