เซี่ยงเถียนยิ้มพลางโบกมือ กำกระเป๋าดินสอในมือแน่นแล้วเดินตรงเข้าไปในโรงเรียน
ในห้องสอบมีคนนั่งอยู่เกินครึ่งแล้ว เซี่ยงเถียนเดินไปยังที่นั่งของตัวเอง ยังมีอารมณ์สังเกตคนรอบข้าง ทุกคนมีสีหน้าตึงเครียด โดยเฉพาะผู้หญิงที่นั่งข้างหน้า สั่นไม่หยุด
เธอได้ยินเสียงฟันบนกับฟันล่างกระทบกันแล้ว
ยิ่งพอคุณครูแจกข้อสอบ เธอก็พลิกกระดาษไปมา มือสั่นหนักกว่าเดิม ถึงตอนที่เซี่ยงเถียนเริ่มชินกับเสียงนั้นแล้ว
เสียงโครมดังขึ้น ทำเอาเซี่ยงเถียนสะดุ้ง
ผู้หญิงที่นั่งข้างหน้าล้มลงไปทั้งคนทั้งเก้าอี้อย่างตัวแข็งทื่อ
ครูคุมสอบทั้งสองคนรีบวิ่งเข้ามา ช่วยกันจัดให้เธอนอนราบ บรรยากาศในห้องสอบพลันชุลมุน บางคนถึงกับคิดจะเข้ามาดู
ครูคุมสอบคนหนึ่งรีบห้ามไว้ «ทุกคนนั่งที่แล้วทำข้อสอบต่อ เธอไม่เป็นไร แค่ตื่นเต้นเกินไป»
พอได้ยินอย่างนั้น ทุกคนก็ไม่เข้ามาเบียดดูอีก แต่สายตายังคงมองมาทางนี้
เซี่ยงเถียนเองก็เป็นห่วงอยู่บ้าง โชคดีที่ผู้หญิงคนนั้นฟื้นแล้ว «ฉันยังสอบได้ไหมคะ ยังสอบต่อได้หรือเปล่า» เธอมองครูคุมสอบอย่างมีความหวัง
«สุขภาพต้องมาก่อนนะ» ครูคุมสอบไม่ได้ปฏิเสธ แต่เห็นมือเธอสั่นไม่หยุดจึงเอ่ยเตือน
ผู้หญิงคนนั้นสะอื้นเบา ๆ แล้วจับมือครูคุมสอบไว้ «คุณครู ขอร้องล่ะค่ะ ให้ฉันสอบต่อเถอะ»
ครูคุมสอบประคองเธอให้ลุกขึ้นนั่ง แต่คอยจับตาดูอยู่ตลอด จนคนที่นั่งอยู่รอบ ๆ พลอยตื่นเต้นไปด้วย
โชคดีที่เซี่ยงเถียนมีสภาพจิตใจมั่นคง ทำข้อสอบได้เร็ว แถมยังมีเวลาคิดว่า หลังจากผู้หญิงข้างหน้าหมดสติไปครั้งหนึ่ง ตอนนี้ก็ไม่สั่นแล้ว