เซี่ยงเถียนเพิ่งนั่งลงก็ถูกเต้าหู้พุดดิ้งดึงดูดใจ เธอถามอย่างประหลาดใจว่า “ใส่ซอสงาลงไปด้วยเหรอ”
“อืม ลองชิมดูสิ”
“อร่อยจัง” เซี่ยงเถียนชอบเต้าหู้พุดดิ้งที่น้ำซุปเข้มข้น โดยเฉพาะแบบใส่ซอสงา ซึ่งเป็นของโปรดที่สุดของเธอ
“เมื่อกี้ตอนออกไปซื้อข้าว ฉันเจอป้าม่าด้วย”
“คลอดแล้วเหรอ”
“อืม เป็นผู้หญิง”
“งั้นพี่จ้าวกับพี่หานต้องดีใจแน่เลย พี่จ้าวอิจฉาอีอีที่บ้านเรามาตลอดนี่นา”
“ป้าหานก็ดูดีใจมากเหมือนกัน ยังบอกด้วยว่ารอพี่จ้าวออกจากโรงพยาบาลแล้ว ให้เราไปกินข้าวที่บ้าน”
“ได้สิ งั้นเราต้องไปเยี่ยมพี่จ้าวที่โรงพยาบาลไหม”
จิ่งอวี่ชวนส่ายหน้า “ไม่ต้อง รอให้กลับมาก่อน”
“ก็ได้”
“ในท้องป้าซุนก็เป็นน้องผู้หญิงเหมือนกัน” จิ่งโจวพูดขึ้นมาอย่างน่าตกใจ
ทั้งสองคนหันไปมองพร้อมกัน จิ่งโจวกะพริบตาปริบ ๆ อย่างไร้เดียงสา
“มีอะไรเหรอ” เขาไม่ได้พูดผิดสักหน่อย ได้ยินมากับหูเลยนะ
“ที่พูดเมื่อกี้...ป้าซุนคือใครเหรอ” เซี่ยงเถียนวางช้อนลง จ้องจิ่งโจวอย่างตั้งใจ
“ก็แม่ของพี่กั๋วต้งไง”
เซี่ยงเถียนกะพริบตา หลินม่าน!
เธอท้องจริง ๆ เหรอ
แถมยังรู้ด้วยว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายแล้วเหรอ
เซี่ยงเถียนกลืนน้ำลาย ก่อนถามเสียงเบาว่า “รู้ได้ยังไงว่าลูกในท้องเป็นผู้หญิง”
“เมื่อวานผมไปเล่นในตรอกเล็ก ๆ ตรงประตูหลังโรงงานเหล็กกล้า พี่ซุนกับป้าซุนคุยกันอยู่แถวนั้น”
จิ่งอวี่ชวนยกมือกุมขมับ “ไม่มีใครเห็นใช่ไหม”
“ไม่มี” จิ่งโจวยืนยันหนักแน่น ที่สำคัญคือเขาเองก็ไม่กล้าออกไปด้วย