จิ่งจวิ้นกังเปิดห่อกระดาษน้ำมันที่คุณปู่เกาส่งมาเช่นกัน «โอ้โห ของนี่ราคาไม่ถูกเลยนะ!»
จิ่งอวี่ชวนเหลือบมอง ข้างในเป็นถั่วลิสงชุบแป้งทอด ของแบบนี้ทั้งใช้น้ำมันทั้งใช้แป้ง ปกติได้ทอดกินสักครั้งช่วงปีใหม่ก็นับว่าดีแล้ว
«เอาเหล้ามาสักขวดสิ กับแกล้มสองอย่างนี้เข้ากับเหล้าดีทีเดียว» จิ่งจวิ้นกังหยิบกินไปเม็ดหนึ่ง กรอบดังกร๊อบ แถมยังมีรสหวานนิด ๆ คาดว่าคงใส่น้ำตาลลงไปด้วย
ไก่ตุ๋นมันฝรั่งทำเสร็จแล้ว ในครัวอบอวลไปด้วยไอร้อนและกลิ่นหอมกรุ่น
จิ่งอวี่ชวนเดินเข้าไปในครัว ยังไม่ทันมองให้ชัด ก็เห็นสวี่ชิงอวี้ยกกะละมังเดินเข้ามา
«ฉันถือเอง» จิ่งอวี่ชวนรับไปทันที
จิ่งจวิ้นกังได้กลิ่นหอมก็กลืนน้ำลาย เขาไม่ใช่คนขาดเนื้อกินหรอก แต่เนื้ออร่อย ๆ น่ะขาดแคลนอยู่!
แต่เรื่องนี้เขาไม่กล้าพูดออกไปหรอก แค่มีให้กินก็ดีถมไปแล้ว เขาไม่กล้าเลือกกินจุกจิกสักหน่อย ไม่ใช่ว่ากลัวเมียหรอกนะ
เซี่ยงหนานยกตะกร้าไม้ไผ่ใส่แป้งทอดเข้ามาในบ้าน ผัดมันฝรั่งซอยกับผัดผักกาดขาวเต้าหู้ถูกนำมาอุ่นรวมกัน เดิมทีผักกาดขาวเต้าหู้มีแค่ครึ่งจาน พอเอามาอุ่นรวมกันก็อร่อยใช้ได้เลย
หมูผัดเส้นผักดองมีหมูอยู่ริบหรี่ เส้นหมูยังเล็กกว่าเส้นผักดองเสียอีก เซี่ยงเถียนอุ่นแยกต่างหาก กะกินแทนผักดอง เธอลองชิมไปเส้นหนึ่ง เค็มปี๋จริง ๆ สมควรกินเป็นผักดองแล้ว
«กินข้าวกันได้แล้ว!» สวี่ชิงอวี้ยกจานผักกาดขาวเต้าหู้กับมันฝรั่งซอยเดินไปพูดไป
เซี่ยงเถียนก็ยกหมูผัดผักดองออกมา พอเห็นบนโต๊ะยังมีถั่วลิสงกับปอดหมูผัด จิ่งอวี่ชวนก็เริ่มอธิบายทันที «ถั่วลิสงนี่คุณปู่เกาให้เสี่ยวโจว บอกว่าชอบฟังเขาเล่านิทาน»