กางเกงเอี๊ยมสีดำช่วยขับให้สัดส่วนดูสูงโปร่งขึ้น โดยเฉพาะเรียวขาที่ยาวเด่น เห็นแล้วรู้เลยว่าหุ่นแบ่งเป็นสามส่วนต่อเจ็ดส่วน
“สวยจัง” เซี่ยงเถียนชม “พรุ่งนี้เราไปถ่ายรูปกันเถอะ สวยขนาดนี้ไม่ถ่ายเก็บไว้ก็น่าเสียดายแย่”
“ได้เลย ได้เลย” จิ่งโจววิ่งปรู๊ดไปหาเซี่ยงเถียน จิ่งอวี่ชวนไม่สงสัยเลยว่า ต่อให้ตอนนี้เซี่ยงเถียนพูดว่าหมูปีนต้นไม้ได้ เขาก็คงพยักหน้ารับว่าใช่ ๆ
สวี่ชิงอวี้หัวเราะพลางตบจิ่งโจวเบา ๆ “พอแล้ว ถอดออกก่อน แม่จะไปทำกับข้าว”
“ผมอยากใส่ไว้” จิ่งโจวไม่อยากถอด
“กินข้าวเดี๋ยวก็ทำเสื้อเปื้อนหรอก”
จิ่งโจวคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ยอมกลับเข้าห้อง “ก็ได้ครับ”
สวี่ชิงอวี้เอาเสื้อผ้ากับผ้าฝ้ายเนื้อละเอียดไปเก็บไว้ในห้องตัวเอง ส่วนเหล้าสองขวดวางไว้บนโต๊ะชา
“แม่จะไปกวนแป้งเปียก พวกเธอสองคนช่วยกันติดกลอนคู่หน่อยนะ” สวี่ชิงอวี้บอก
“ได้ครับ เดี๋ยวผมพาเสี่ยวโจวไปซื้อประทัดเส้นเล็กก่อน” จิ่งอวี่ชวนกวักมือเรียกจิ่งโจวที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้ว
“ไป ๆ ๆ พ่อ!” พอจิ่งโจวได้ยินก็แทบรอไม่ไหว
“ไปเถอะ” สวี่ชิงอวี้ยิ้มพลางโบกมือ
ทั้งคู่ไปไม่นานก็กลับมา ร้านสหกรณ์อยู่ตรงปากตรอก ประทัดเส้นเล็กวางขายอยู่หน้าร้าน ราคาเส้นละหนึ่งเหมา หกสิบเสียง ไม่ต้องใช้คูปอง จิ่งอวี่ชวนซื้อมา 3 เส้น เส้นหนึ่งไว้จุดคืนนี้ อีกเส้นไว้จุดพรุ่งนี้เช้า ส่วนอีกเส้นให้จิ่งโจวแกะเล่น
นอกจากนี้ จิ่งอวี่ชวนยังเห็นประทัดปาแล้วแตกใส่กล่องเล็ก ๆ ขนาดพอ ๆ กับซองบุหรี่ กล่องหนึ่งมี 20 ลูก ราคา 3 เหมา แพงกว่าประทัดเส้นเล็กเสียอีก ไม่กี่คนหรอกที่จะยอมซื้อให้เด็กทั้งกล่อง แต่จะซื้อแยกเป็นลูก ลูกละ 2 เฟินก็ได้