ป้าหานทอดออกมาอีกสองกระทะ ทยอยแลกออกไปจนหมด เซี่ยงเถียนสัมผัสได้ว่าป้าหานดีใจจากใจจริง
“ได้เลยค่ะ พี่หาน ขอบคุณมากนะคะ” ป้าหานยังไม่ได้ต้มแป้งเปียกเลย ทุกปีแกก็ไม่ยอมต้มแป้งเปียกด้วย แป้งสาลีขาว ๆ เอามาต้มแล้วจะกล้าเอาไปติดกลอนคู่ได้ยังไง บ้านแกใช้ตะปูตอกกลอนคู่ติดเอาทั้งนั้น คราวนี้ดีเลย มีแป้งเปียกใช้กับเขาแล้ว
เซี่ยงเถียนส่งของเสร็จก็กลับบ้าน ทั้งสองคนเตรียมเอาของไปบ้านสวี่ชิงอวี้ สะพายตะกร้าหลัง ในนั้นมีผ้าฝ้ายเนื้อละเอียดกับเหล้าเฟินที่หยางหวยฮวาและเซี่ยงอิ๋นเตรียมให้ นอกจากนี้ยังมีเสื้อผ้าชุดใหม่ที่เซี่ยงเถียนไปสั่งตัดจากร้านตัดเสื้อให้จิ่งจวิ้นกัง สวี่ชิงอวี้ และจิ่งโจว รวมทั้งขนมปาท่องโก๋เกลียวที่ใส่ลงไปด้วย
เซี่ยงเถียนกับจิ่งอวี่ชวนก็เปลี่ยนมาสวมเสื้อผ้าชุดใหม่ที่เพิ่งตัดเสร็จ แล้วปั่นจักรยานออกไปด้วยกัน
บนถนนคึกคักกว่าปกติไม่น้อย บ้านแต่ละแห่งต่างส่งกลิ่นหอมฟุ้ง ทั้งยังมีเสียงหัวเราะร่าเริงของเด็ก ๆ ดังแว่วมาด้วย
ทั้งสองปั่นจักรยานไปจนถึงบ้านสวี่ชิงอวี้ ไม่รู้ว่าเพราะวันนี้อากาศอุ่นขึ้นหรืออารมณ์ดี จึงรู้สึกว่าไม่หนาวเท่าไร เซี่ยงเถียนจูงจักรยานตรงเข้าไปในลานบ้าน
“พ่อ แม่ พวกเรากลับมาแล้วค่ะ”
จิ่งโจววิ่งออกมาก่อน “แม่ ผมคิดถึงแม่จังเลย”
เซี่ยงเถียนสอดแขนผ่านใต้รักแร้ของจิ่งโจวแล้วยกเขาขึ้นแกว่งเป็นวง ทำเอาจิ่งโจวหัวเราะอย่างเบิกบาน “ฮ่า ๆ ๆ แม่ ทำอีกทีครับ”
“ไปหาพ่อสิ”
จิ่งอวี่ชวนยังไม่ทันได้วางตะกร้าหลัง จิ่งโจวก็พุ่งเข้าหาเสียแล้ว “พ่อ หมุนผมสักรอบ ทำอีกทีครับ”