ถึงได้เอ่ยปากว่า “เนื่องจากฝ่ายประชาสัมพันธ์ของเราทำผลงานได้โดดเด่น ทางโรงงานจึงตัดสินใจเพิ่มสวัสดิการปีใหม่ของฝ่ายประชาสัมพันธ์เป็นสองเท่า”
แปะ ๆ ๆ ๆ～
แม้คนปรบมือจะมีแค่สี่คน แต่ทุกคนปรบมือกันจนฝ่ามือแดงเถือก จ้าวลี่หมินยกมุมปาก ก่อนหยิบคูปองปึกหนึ่งออกมา “เอาละ พี่ซุนช่วยแบ่งให้ทุกคนหน่อย”
ซุนเหมียวรับมาอย่างดีใจ “ได้เลย”
ยิ่งดูซุนเหมียวก็ยิ่งดีใจ “โห มีคูปองวิทยุด้วยเหรอ?”
จ้าวลี่หมินทำสีหน้าลึกลับ “ถ้าให้แค่คูปองธรรมดา จะไปแสดงให้เห็นถึงคุณูปการของฝ่ายประชาสัมพันธ์เราได้ยังไง คนฝ่ายประชาสัมพันธ์ทุกคนต้องก้าวให้ทันยุคสมัย ฟังวิทยุให้มาก เรียนรู้ความรู้ใหม่ ๆ จะได้สร้างประโยชน์ให้โรงงานได้ดียิ่งขึ้น”
จ้าวลี่หมินพูดอย่างหนักแน่นมีเหตุผล ทั้งสี่คนแบ่งคูปองกันเรียบร้อยแล้ว แต่ละคนได้คูปองวิทยุ คูปองฝ้าย คูปองผ้า คูปองน้ำตาล และคูปองน้ำมัน อย่างละใบ
ต้องรู้ว่าปกติปีใหม่โรงงานก็แจกแค่คูปองผ้ากับคูปองน้ำตาลเท่านั้น คราวนี้จึงไม่ใช่แค่เพิ่มขึ้นสองเท่าอย่างเดียวแล้ว
นี่อาจเป็นเพราะผู้นำโรงงานใจป้ำ แต่แน่นอนว่าเรื่องนี้คงขาดแรงผลักดันของจ้าวลี่หมินไปไม่ได้ ทั้งสี่คนกล่าวขอบคุณพร้อมกัน “ขอบคุณหัวหน้าจ้าวค่ะ/ครับ”
“เอาละ ๆ รีบเก็บของแล้วไปฝ่ายสวัสดิการรับของกันเถอะ ตอนบ่ายไม่มีธุระอะไรก็กลับบ้านได้เลย”
“โอ้โห～” ทั้งสี่คนส่งเสียงร้องดีใจ
“พอแล้ว ๆ ค่อย ๆ ไปกันล่ะ” จ้าวลี่หมินหันหลังกลับอย่างอารมณ์ดี แล้วเดินกลับเข้าห้องทำงานของตัวเอง