เจียงหนิงก้มหน้าลงกัดไหล่เขาคำหนึ่ง แม้มีเสื้อยืดบาง ๆ กั้นอยู่ ฟันของเธอก็ยังจมลงไปในกล้ามเนื้อแน่นแข็งนั่น ออกแรงกัดเล็กน้อย
“ดูท่าคุณยังไม่เหนื่อยสินะ”
เคอเหยี่ยนถูกกัดจนหลุดเสียงครางอู้อี้ เสียงแหบพร่าชวนวาบหวามนั้นเล็ดลอดออกมาจากลำคอ ช่างต่างจากท่าทีเย็นชาที่เขามักแสดงออกเวลาอยู่ข้างนอกอย่างสิ้นเชิง
เขาไม่ได้หลบ กลับฝังใบหน้าลงกับอกเธอแล้วไม่ยอมเงยขึ้นมาอีก
“เหนื่อยก็เหนื่อย แต่พอเหนื่อยแล้วเห็นคุณ ก็อยากสัมผัสคุณขึ้นมา”
เจียงหนิงถูกเขาคลอเคลียจนเอนหงาย มือยันไหล่เขาไว้ อยากผลักออกแต่ก็ไม่กล้าออกแรงมาก
เคอเหยี่ยนซุกหน้าอยู่กับอกเธอครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมา
ใต้แสงไฟ หางตาของเขาแดงระเรื่อ ไม่รู้ว่าเพราะง่วงหรือเพราะกลั้นเอาไว้เมื่อครู่ ปลายขนตายังมีหยดน้ำชื้น ๆ เกาะอยู่เล็กน้อย
เคอเหยี่ยนก้มมองจุดที่เพิ่งซุกไซ้ไปเมื่อครู่ ก่อนเงยหน้ามองเธอ
“ตรงนี้...ใหญ่ขึ้นเยอะเลย”
เจียงหนิงมองตามสายตาเขาลงไป แล้วเห็นว่าคอเสื้อชุดนอนของตัวเองถูกคลอเคลียจนเบี้ยว เผยให้เห็นผิวขาวผ่องอยู่เล็กน้อย
ช่วงนี้เธออวบอิ่มขึ้นกว่าเมื่อก่อนจริง ๆ การเปลี่ยนแปลงที่ควรเกิดขึ้นในช่วงตั้งครรภ์ล้วนเกิดขึ้นครบถ้วน
ใบหน้าเจียงหนิงร้อนวูบ เธอใช้สองมือผลักไหล่เขาเต็มแรงจนหลุดออกจากอ้อมกอด ลุกขึ้นยืนแล้วถอยไปข้างเตียงหนึ่งก้าว
“คนลามก!”
เคอเหยี่ยนเงยหน้ามองเธอพลางยิ้ม “ผมพูดความจริงนะ”
“ยังจะพูดอีก!”
เจียงหนิงคว้าหมอนข้างหัวเตียงขว้างใส่ เคอเหยี่ยนยื่นมือรับไว้แล้วกอดเอาไว้ ไม่ได้ขว้างกลับ
“มันใหญ่ขึ้นจริง ๆ ผมชอบมาก”
“เคอเหยี่ยน!”
เห็นเธอโกรธขึ้นมาจริง ๆ เขาก็รีบลุกจากเก้าอี้ เดินไปวางหมอนกลับบนเตียง แล้วเอื้อมมือไปจับมือเธอ