อิโซลเดก้าวออกมาครึ่งก้าว ลดเสียงลง
"ท่านพ่อ ข้าอยากตรวจสอบวัสดุในห้องทดลองใต้ดินก่อนเริ่มการผสาน"
วาเลนนิ่ง อมยิ้มเหยียด ดวงตาขุ่นมัวจับจ้องร่างบอบบางของนาง
อิโซลเดเหมือนไม่รู้สึกถึงสายตาจับผิด กล่าวต่อ "เกลือดำ เทียนผนึกวิญญาณ ยา และเถ้ากระดูกสำหรับตรึงวิญญาณ ล้วนต้องตรวจนับใหม่"
นางเงยหน้าขึ้น น้ำเสียงแผ่วเบาลงอีก
"ท่อนร่างครานี้ล้ำค่ากว่าครั้งไหน ข้าไม่อยากให้ความผิดพลาดต่ำต้อยมาบั่นทอนความสมบูรณ์แบบของท่าน แล้วในความสมบูรณ์แบบนั้น ก็จะมีส่วนของข้าด้วย"
คำพูดนี้แทงใจดำของวาเลนที่หมกมุ่นกับ "ความสมบูรณ์แบบ" เขาพยักหน้าช้า ๆ
"ดี เจ้าไปเถอะ"
อิโซลเดก้มหัว "เจ้าค่ะ"
สุนทรพจน์ที่แทบจะประจบประแจงเช่นนี้ ตรงใจวาเลนเสียจริง
ชายบ้ากับหญิงบ้า พ่อดีลูกกตัญญู ฉากหน้าอ่อนน้อมแต่ในใจอำมหิต ทุกคนไม่ปกติ
จากนั้น วาเลนโบกแขนขาพิการข้างนั้น สั่งให้นางออกไป
เส้นประสาทที่ตึงเครียดในหัวอิโซลเดคลายลงเล็กน้อย แล้วนางแสร้งทำท่าอาลัยอาวรณ์ ก่อนถอยออกจากห้อง
ประตูห้องหนังสือปิดลงด้านหลัง สีหน้าของนางเรียบเฉยลงทันที ลมหายใจจึงค่อยคล่องขึ้น
เลียยืนอยู่หน้าห้อง นัยน์ตาสีเทามองนาง
"คุณหนู หน้าซีดเชียว"
อิโซลเดมองนาง
"ถูกความสง่างามของท่านพ่อทำให้ตะลึงน่ะ"
เลียหยุดไปครู่หนึ่ง
"ต้องการให้ข้านำอ่างอาเจียนมาไหม?"
อิโซลเด "..."
นางยกมือกดขมับ "ไม่ต้อง กลับห้อง"
กลับถึงห้อง พอปิดประตู อิโซลเดพิงบานประตูพักใหญ่ กว่าจะระงับความไม่สบายนั้นลงได้
ดันเจี้ยนนี้ช่างมืดหม่นกว่าที่คิด
ชาติก่อนนางแค่ได้ยินใครว่าวาเลนน่าคลื่นไส้ ที่ไหนจะรู้ว่าตัวจริงน่าคลื่นไส้ได้ถึงเพียงนี้
เกมนี้เลยข้ามการจำลองเสมือน ให้ผู้เล่นเผชิญกับประสบการณ์จริงตรงตัวงั้นรึ?
แต่นี่ไม่ใช่เวลามาตำหนิ นางต้องรีบดูให้แน่ว่าตัวเองมีไพ่อะไรบ้าง
ถ้าที่นี่คือโลกในชาติก่อน ผู้เล่นมีหน้าต่างข้อมูล เอ็นพีซีก็น่าจะมีด้วยเมื่อได้รับผลกระทบ
แล้วตอนนี้นางเป็นอะไร?
เอ็นพีซีตื่นรู้?
หรือเป็นรุ่นพิเศษผสมการเกิดใหม่กับเกมผิดเพี้ยน?
อิโซลเดหลับตา ลองท่องในใจ
ระบบ?
หน้าต่างข้อมูลส่วนตัว?
ฮัลโหล?
ความเงียบปกคลุมจนน่าขนลุก ขาดก็แต่กาเหว่าบินผ่านหัว
นางขมวดคิ้ว หรือจะไม่มี?
เป็นไปไม่ได้
ชาติก่อนมีคนเปิดเผยว่า ชาวทวีปนี้มีความสามารถไม่ต่างจากผู้เล่น
ถ้าจะมีข้อแตกต่าง ก็คือพวกเขาไม่สามารถเรียกหน้าต่างระบบได้
เรียกไม่ได้ ไม่ได้แปลว่าไม่มี
และเมื่อเลือกเข้าร่วมอาชีพหรือศรัทธาต่าง ๆ ก็จะมีความสามารถพื้นฐานต่างกัน ส่วนคนธรรมดาสามัญจะไม่มี
ในเมื่ออิโซลเดเป็นช่างเย็บวิญญาณ นั่นก็ต้องมีค่าสถานะพื้นฐานของอาชีพ
นางเปลี่ยนวิธี รวบรวมสมาธิ แตะความคุ้นเคยที่อธิบายไม่ได้ในหัว
เพียงอึดใจ ตรงหน้าก็ปรากฏม่านแสงสีเทากึ่งโปร่งแสง
【ชื่อ: อิโซลเด】
【สายหลัก: ชั่วร้าย】
【อาชีพ: ช่างเย็บวิญญาณ】
【สายรอง: ยังไม่มี】
【พลังชีวิต: 350】
【พลังเวท: 80】
【ป้องกัน: 50】
【ความไว: 10】
【กำลัง: 10】
【ปัญญา: 120】
【สกิลติดตัว: หน้ากากแม่มด】
【คำอธิบายสกิล: เจ้ามีความสามารถในการปลอมตัวและการแสดงที่ยอดเยี่ยม สามารถลวงสิ่งมีชีวิตที่มีปัญญาต่ำกว่า ลดความระแวดระวังลง 60%】
【สกิลแอคทีฟ: ไม่มี】
สายหลักใน "แดนอโคจร" ไม่ใช่การตัดสินทางศีลธรรม แต่เป็นแหล่งที่มาของพลัง
สายชั่วร้ายรวมถึงความมืด คำสาป อันเดด วิญญาณ ความเสื่อมโทรม
ค่าสถานะช่วงแรกใช้ได้ แต่อิโซลเดจ้องบรรทัดสุดท้าย แล้วเงียบไปอีก
แม้จะเตรียมใจไว้แล้ว พอเผชิญผลลัพธ์ตรง ๆ ก็ยังแทบพัง
นางคือนางงามวิกลจริตเอ็นพีซี บุตรสาวบุญธรรมของท่านดยุควาเลน ตัวละครสำคัญในดันเจี้ยนล่อลวงสังหารแห่งคฤหาสน์โบราณ แท้จริงไม่มีสกิลแอคทีฟแม้แต่สกิลเดียว
มันสมเหตุสมผลไหม?
นี่มัน...
สมเหตุสมผลยิ่งนัก
อิโซลเดกุมขมับ ขำกริ่มกับหน้าต่างนี้
มิน่า ตัวเดิมในดันเจี้ยนถึงได้เน้นหลอกล่อ จริง ๆ ก็คือสายแสดงล้วน ๆ
ตัวเปราะ พลังโจมตีต่ำ ความไวต่ำ ไม่มีสกิล ถูกจับได้ก็คือตาย
ข้อดีอย่างเดียวคือปัญญาสูง พลังเวทยังพอใช้ได้
ค่าสถานะของนางตอนนี้ ถ้าสู้ซึ่ง ๆ หน้ากับวาเลน ต่อให้เกิดดาเมจก็ยังไม่ถึงขั้นขูดเลือด จัดเป็นบริการนวดเฉพาะจุดฟรีให้อีกฝ่ายได้
แต่มันก็ไม่สิ้นไร้หนทางเสียทีเดียว
ชื่อทวีปใน "แดนอโคจร" คือ "เซรันทิอา"
จุดที่ประหลาดที่สุดของเซรันทิอาคือมีศรัทธาหลากหลาย หลายเผ่าพันธุ์และขั้วอำนาจ อิสระสูงจนน่าเหลือเชื่อ และวุ่นวายจนน่าเหลือเชื่อ
นางจำได้ว่าห้าขั้วอำนาจหลักคือ ไวท์โฮลีซิตี้, สันนิบาตฟรอสต์แบ็คเหนือ, นครรัฐคริมสันคิท, คอร์ตออฟเจดเวิร์ด และสันนิบาตคนแคระแห่งเฟอร์เนสเมาท์เทน
แต่ละขั้วอำนาจครอบครองทรัพยากรต่างกัน ศรัทธาก็มีเอกลักษณ์
สกิลก็ยิ่งหลากหลายราวสารพัดเทพ วิธีได้มาก็นับไม่ถ้วน
เพราะไม่มีการสะท้อนผลเลเวลโดยตรง วิธีการเพิ่มค่าสถานะพื้นฐานและความแข็งแกร่งของสกิลจึงกลายเป็นหัวข้อวิจัยสำคัญของทุกคน
จากข้อมูลที่อวี๋หลิงเย่รู้ สามารถสวมใส่เครื่องป้องกัน ดื่มน้ำยา หรือฝึกฝนเพื่อเพิ่มค่าสถานะ ด้านสกิลสามารถเปิดกล่องสมบัติ ขโมยคัมภีร์ เรียนรู้ซึ่งกันและกัน หรือเก็บรวบรวมเศษเสี้ยวดาวตก แม้กระทั่งสร้างสกิลขั้นสูงด้วยตนเองจากสูตรเวทพื้นฐาน
ชาติก่อนมีผู้เล่นสายธาตุกลุ่มหนึ่งที่ทั้งบ้าและขยัน อาศัยการรวบรวมสูตรเวทพื้นฐาน สร้างสกิลแกร่งเกินต้านด้วยมือเปล่า บุกตะลุยไปเรื่อย บางคนถึงขั้นเคลียร์เมืองเดี่ยว
นั่นนับเป็นยอดคนเหนือยอดคนแล้ว ส่วนที่เหลือส่วนใหญ่ตายระหว่างทาง
อวี๋หลิงเย่ในตอนนั้นทำได้แค่มองความรุ่งโรจน์ของพวกเขาอยู่ไกล ๆ หรือไม่ก็แอบฟังประสบการณ์จากที่หลบซ่อน
ตอนนี้ไม่เหมือนกันแล้ว
ร่างนี้ไม่มีแรง แต่มีสมอง และเป็นสมองปัญญาสูงระดับ 120
ถ้ายังได้แต่คุกเข่าอ้อนวอนให้คนอื่นพาไปงั้น นางก็ควรยัดตัวเองกลับรังอสรพิษเพื่อฝึกใหม่
อิโซลเดมองต่อ ด้านล่างสุดของม่านแสงมีข้อความบรรทัดเล็ก ๆ
【ผู้ทำสัญญาวิญญาณ: เลีย】
【สายหลัก: ไม่มี】
【อาชีพ: หุ่นเชิด】
【พลังชีวิต: ไม่มี】
【พลังเวท: ไม่มี】
【ป้องกัน: 50】
【ความไว: 60】
【กำลัง: 100】
【ปัญญา: 20】
【สถานะ: เชื่อฟังโดยสมบูรณ์】
สายตาของอิโซลเดหยุดนิ่ง
นางเงยหน้าขึ้นช้า ๆ มองสาวใช้ที่ยืนอยู่ไม่ไกล
เลียยืนสงบในเงามืด ครึ่งใบหน้าพันด้วยผ้าพันแผลเก่าสีเหลือง นัยน์ตาสีเทาไร้อารมณ์
นางผอมราวกิ่งไม้แห้ง ข้อมือเล็กจนเห็นปมแข็งใต้ผ้าพันแผล ดูยังไงก็ไม่น่าสู้ใครได้
แต่กลายเป็นว่ากำลัง 100 ขีดจำกัดมนุษย์คือ 99 นี่ก็คือเกินขีดจำกัดอยู่ 1 แต้มพอดี เป็นยอดมนุษย์ด้านค่าสถานะชัด ๆ
ส่วนเจ้านายอย่างนางกำลัง 10 อ่อนแอราวกับลูกเจี๊ยบที่เพิ่งเกิดในหมู่บ้านเริ่มต้น
ถ้าเลียต้องการ ให้เดาก็หมัดเดียวสามารถส่งนางทั้งคนทั้งศักดิ์ศรีกระเด็นติดกำแพง
แต่ยังดีที่นางเป็นแค่หุ่นเชิดที่ไม่ค่อยคิด แถมเชื่อฟังนางโดยสมบูรณ์ ทั้งสองยังเติมเต็มข้อบกพร่องให้กัน เรียกได้ว่าเป็นบอดี้การ์ดสั่งทำมาเพื่อนางโดยเฉพาะ
แต่ตามความทรงจำชาติก่อน ข้อมูลเกี่ยวกับอิโซลเดมีน้อยเหลือเกิน หลังจากวาเลนตาย นางไปไหน ไม่มีใครพูดถึงอีก
เมื่อมองเลียอีกครั้ง อิโซลเดรู้สึกถึงความปลอดภัยคืนกลับมาเล็กน้อย
"เลีย" นางเอ่ย
เลียเงยหน้าขึ้นทันที "คุณหนู"
"ย้ายตู้ใบนั่นขึ้นมา"
เลียเดินไป ใช้สองมือจับตู้เก่าหนัก ๆ ยกขึ้นอย่างราบเรียบ ไม่มีแม้แรงกระเพื่อม
ขวดโหลในตู้กระทบกันดังกรุ๊งกริ๊ง
อิโซลเด "..."
นี่มันสาวใช้บอบบางที่ไหนกัน นี่มันรถยกมนุษย์ฉบับแม่บ้าน
ถึงภายนอกจะดูอ่อนแอ เป็นเครื่องมือสมองกลอย่างแท้จริง
แต่เครื่องมือสมองกลแล้วยังไง?
ใช้ให้เป็น นั่นคือคำตอบของเมตะนี้
"วางลง" อิโซลเดออกคำสั่ง
เลียวางตู้กลับที่เดิมตามคำสั่ง
อิโซลเดมองนาง เอ่ยถามอีกครั้ง
"เลีย ถ้าข้าสั่งให้เจ้าโจมตีวาเลน เจ้าจะทำตามไหม?"