เพราะแลกยาถอนพิษหนูไม่ได้ เพื่อนร่วมทีมจึงตายอย่างรวดเร็ว
เขาเห็นค่าพลังชีวิตของเพื่อนร่วมทีมลดลงจนเหลือศูนย์ ก่อนจะสิ้นใจต่อหน้าต่อตา แต่เขาไม่เสียใจกับสิ่งที่เลือก
เมื่อเพื่อนร่วมทีมตาย เสบียงทั้งหมดกับที่พักพิงก็จะกลายเป็นของเขาคนเดียว
ตอนนี้หัวข้อสนทนาในช่องแชตเปลี่ยนไปเป็นเรื่องจำนวนผู้เล่นที่เหลืออยู่
ไม่อยากเป็นคนดวงซวย: “เพิ่งวันแรกก็ตายไปสามสิบกว่าคนแล้ว ทั้งที่ยังอยู่ในช่วงคุ้มครองผู้เล่นใหม่แท้ ๆ”
ไม่อยากตื่นเช้า: “โชคดีที่เพื่อนร่วมทีมของฉันเป็นพี่ทหาร ไม่อย่างนั้นฉันคงเป็นหนึ่งในคนพวกนั้นไปแล้ว”
สามัคคีคือพลัง: “พวกเราก็เป็นคนประเทศเดียวกันทั้งนั้น ตอนนี้เข้ามาอยู่ในเกมเอาชีวิตรอดแล้วก็ควรช่วยเหลือกัน ใครมีเสบียงเหลือเยอะก็ควรแบ่งให้ทุกคนบ้างนะ”
ปลาแห้งตัวน้อย: “ใช่เลย ตอนเที่ยงมีผู้เล่นชื่ออวี่เฟิงทำสถิติสังหารครั้งแรกได้ไม่ใช่เหรอ งั้นเขาต้องมีเสบียงเหลือเยอะแน่ ๆ”
สามัคคีคือพลัง: “อวี่เฟิงคือใคร? รีบออกมาพูดอะไรหน่อยสิ”
เมื่อเห็นข้อความนั้น ซังเหมียนก็เงยหน้ามองเซี่ยอวี่เงียบ ๆ
เซี่ยอวี่เองก็กำลังดูช่องแชต สีหน้าไม่เปลี่ยนไปเลย ราวกับไม่เห็นสิ่งที่คนพวกนั้นพูด
สามีแสนดีพาฉันทะยานสู่เมฆา: “พวกนายหน้าด้านกันขนาดนี้ได้ยังไง? เข้ามาอยู่ในเกมเอาชีวิตรอดแล้วยังคิดจะขอทานอีก”
เกล็ดหิมะสองใบ: “นั่นสิ เสบียงที่คนอื่นลำบากลำบนหามาได้ จะเอามาแบ่งให้พวกนายทำไม?”
งาดำเม็ดหนึ่ง: “บางคนก็ไม่รู้จักดูสถานการณ์ ไม่คิดขยันหาเสบียง แต่กลับเอาศีลธรรมมาบีบบังคับผู้เล่นเก่ง ๆ”
ซังเหมียนอ่านแชตไปพลางกินไปพลาง หลังจากกินขนมปังไส้สตรอว์เบอร์รีไปหนึ่งชิ้น เธอก็กินคุกกี้ไส้บลูเบอร์รีอีกชิ้น
กินเสร็จแล้วเธอก็ปิดหน้าต่างระบบ พรุ่งนี้ยังต้องตื่นแต่เช้าไปหาหีบสมบัติ คืนนี้ควรรีบพักผ่อน
ตอนนี้ไม่มีเตียง พวกเขาจึงต้องนอนบนพื้น
โชคดีที่ช่วงบ่ายเปิดได้ผ้าห่มมาผืนหนึ่ง ซังเหมียนถามเซี่ยอวี่แล้ว เขาบอกว่าไม่จำเป็นต้องใช้ผ้าห่ม ผืนนี้จึงตกเป็นของเธอ
อุณหภูมิในที่พักพิงต้นอวี๋เฟยอวิ๋นกำลังสบายอยู่แล้ว พอเอาผ้าห่มคลุมตัว ซังเหมียนก็ผล็อยหลับไปอย่างรวดเร็ว
เช้าวันที่สอง เวลา 6 โมง ผู้เล่นทั้งหลายถูกเสียงระบบปลุกให้ตื่น
【ยินดีด้วย ผู้เล่นทุกท่านเข้าสู่วันที่สองของเกมเอาชีวิตรอดแล้ว!】
ซังเหมียนโผล่หัวออกมาจากผ้าห่ม ก่อนจะลุกขึ้นนั่งแล้วมองไปรอบ ๆ อย่างงุนงง
อ้อ! เมื่อวานเธอเข้ามาในเกมแล้ว ที่นี่คือที่พักพิง
เธอกับเซี่ยอวี่ลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว
เช้านี้เธอตั้งใจจะย่างเนื้อหนูสองชิ้นเป็นอาหารเช้า
พอออกจากที่พักพิง เธอก็หักกิ่งไม้แห้งจากต้นไม้ข้าง ๆ มาหลายกิ่ง แล้วเก็บใบไม้แห้งจากพื้นมากำหนึ่งไว้ใช้จุดไฟ
จุดไฟได้สำเร็จ จากนั้นเธอก็ใช้กิ่งไม้สองกิ่งเสียบเนื้อหนูที่เซี่ยอวี่หั่นไว้
ช่วยไม่ได้ ตอนนี้มีแค่อุปกรณ์เท่านี้
เธอยื่นเนื้อเสียบไม้หนึ่งไม้ให้เซี่ยอวี่ จากนั้นทั้งสองก็นั่งย่างเนื้อหนูอยู่ข้างกองไฟ
ย่างไปได้ไม่กี่นาที เธอก็โรยเกลือลงบนเนื้อย่างทั้งสองไม้
อีกไม่กี่นาทีต่อมา เนื้อหนูย่างก็สุกเหลืองทั้งสองด้าน
ในที่สุดก็ได้กินแล้ว ซังเหมียนยกไม้เนื้อออกห่างจากกองไฟ รอให้เย็นลงหน่อยแล้วค่อยกิน
หลังกินเนื้อเสียบไม้เสร็จ ทั้งสองก็กินขนมปังฝรั่งเศสคนละชิ้น แล้วดับกองไฟ เตรียมออกไปหาหีบสมบัติ
เธอดูเวลาบนหน้าต่างระบบ ตอนนี้ 6 โมงครึ่งแล้ว
ทั้งสองเลือกเดินไปทางหนึ่งตามใจ แล้วเริ่มออกตามหาหีบสมบัติ
หีบสมบัติใบแรกของวันนี้พบอยู่หลังพุ่มไม้
ตอนเดินผ่านพุ่มไม้ ซังเหมียนเหลือบเห็นมุมหนึ่งของหีบสมบัติไม้
เธอหยุดเดินแล้วแหวกพุ่มไม้ออก ด้านหลังมีหีบสมบัติไม้อยู่จริง ๆ
หลังเก็บหีบใบนี้เข้ากระเป๋าระบบแล้ว ทั้งสองก็เดินหน้าต่อ
ผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมง พวกเขาหาหีบสมบัติไม้ได้ทั้งหมด 5 ใบ และหีบสมบัติสีขาว 1 ใบ
ในนั้นมีหีบสมบัติไม้ 2 ใบที่เซี่ยอวี่เป็นคนหาเจอ
ขณะนั้นเอง ระบบก็ประกาศขึ้นมาอีกครั้ง
【ยินดีด้วย ผู้เล่น “งาดำเม็ดหนึ่ง” และ “โกโก้โคล่า” เป็นผู้เล่นกลุ่มแรกในเขตที่อัปเกรดที่พักพิงทั่วไปสำเร็จ ได้รับหีบสมบัติสีเขียว 1 ใบ!】
ซังเหมียนจ้องประกาศนั้นอยู่หลายวินาที ระบบเติมคำว่า “ทั่วไป” ไว้หน้าที่พักพิง แสดงว่าการอัปเกรดที่พักพิงทั่วไปเป็นคนแรกกับที่พักพิงพิเศษเป็นคนแรกนับแยกกัน
เห็นได้ชัดว่าเซี่ยอวี่ก็สังเกตเห็นจุดนี้เช่นกัน จนถึงตอนนี้พวกเขายังไม่ได้ยินประกาศว่ามีใครอัปเกรดที่พักพิงพิเศษเป็นคนแรก แปลว่าพวกเขายังมีโอกาสเป็นคนแรกที่อัปเกรดที่พักพิงประเภทนั้น
ซังเหมียนรีบนำหีบสมบัติที่หาได้วันนี้ออกมาทั้งหมด เริ่มจากหีบไม้ทั้ง 5 ใบ
เปิดหีบไม้ 5 ใบ ได้รับ: ขนมปังนุ่มวอลนัต 50 กรัม x2, ขนมปังโฮลวีต 50 กรัม x4, ขนมปังฝรั่งเศสชิ้นเล็ก 50 กรัม x5, แครกเกอร์อัดแท่ง x5, น้ำดื่ม 500 มิลลิลิตร x6, น้ำองุ่น 500 มิลลิลิตร x2, นมสด 250 มิลลิลิตร x2, แผ่นไม้ x15, ตะปู x6, ก้อนเหล็ก x2, ชุดชั้นในผู้หญิงสำหรับเปลี่ยน x1
เยี่ยมไปเลย! ในที่สุดก็มีชุดชั้นในไว้เปลี่ยนแล้ว! ซังเหมียนเก็บของทั้งหมดเข้ากระเป๋าระบบ
โชคดีที่ก่อนออกจากที่พักพิง เธอเอาของในกระเป๋าไปวางไว้ที่นั่นเกือบหมด ยกเว้นน้ำกับขนมปังฝรั่งเศส ตอนนี้จึงใส่ของทั้งหมดได้พอดี ถ้ามีของเพิ่มอีกอย่างเดียวก็ใส่ไม่ลงแล้ว
หีบสมบัติสีขาวใบสุดท้ายก็ให้เธอเป็นคนเปิดเหมือนเดิม เธอกับเซี่ยอวี่ยืนอยู่คนละด้านของหีบ ทันทีที่เปิดออก หนูเทาก็กระโจนพรวดออกมา เซี่ยอวี่จัดการมันได้อย่างรวดเร็ว
หลังชำแหละหนูเทา พวกเขาก็ได้เนื้อหนู 2 ชิ้นกับหนังหนู 1 ผืนเหมือนเดิม
ต่อไปก็ถึงของที่อยู่ในหีบ
【ยินดีด้วย ผู้เล่นได้รับ: แบบแปลนขวานคุณภาพสีขาว x1, หม้อหินธรรมดา x1, ตะปู x5, ก้อนเหล็ก x5】
แบบแปลนขวานคุณภาพสีขาว: ฉีกเพื่อเรียนรู้ เป็นเครื่องมือใช้แล้วหมดไป ความทนทาน 500
เธอยื่นแบบแปลนให้เซี่ยอวี่ “เอาไปเก็บไว้กับนายเถอะ กระเป๋าระบบของฉันใส่ไม่ไหวแล้ว”
ตอนนี้พวกเขารวบรวมวัสดุสำหรับอัปเกรดที่พักพิงครบแล้ว กลับไปอัปเกรดกันก่อนเถอะ
ทั้งสองกลับมาถึงหน้าที่พักพิง จู่ ๆ ระบบก็ถามขึ้นว่า
【ตรวจพบว่าผู้เล่นมีคุณสมบัติตรงตามเงื่อนไขการอัปเกรดที่พักพิง ต้องการอัปเกรดหรือไม่?】
“ใช่!”
【ใช้แผ่นไม้ x50 และตะปู x10 เพื่ออัปเกรดแล้ว ที่พักพิงเลื่อนเป็นระดับ 1!】
หลังอัปเกรด ลำต้นของต้นอวี๋เฟยอวิ๋นต้นนี้ก็ใหญ่ขึ้นเล็กน้อย
ประตูไม้ของที่พักพิงสูงขึ้นด้วย ตอนนี้น่าจะอยู่ห่างจากพื้นประมาณ 80 เซนติเมตร
【ยินดีด้วย ผู้เล่นเป็นคนแรกในเขตที่อัปเกรดที่พักพิงพิเศษเป็นระดับ 1 ต้องการประกาศให้ผู้เล่นทั้งเขตทราบหรือไม่?】
“ใช่!”
【ยินดีด้วย ผู้เล่น “อวี่เฟิง” และ “มองฉางอันจากตะวันตกเฉียงเหนือ” เป็นผู้เล่นกลุ่มแรกในเขตที่อัปเกรดที่พักพิงพิเศษสำเร็จ ได้รับหีบสมบัติสีเขียว 1 ใบ!】
ตอนนี้ช่องแชตก็กลับมาคึกคักอีกครั้ง
ฉันรักฤดูใบไม้ผลิ: “ที่พักพิงพิเศษคืออะไร?”
กาเบรียล: “ทำไมเป็นคนจากประเทศนั้นอีกแล้ว?”
เจสสิกา: “บ้าจริง! ฉันช้ากว่าอีกก้าวเดียว! อวี่เฟิง มองฉางอันจากตะวันตกเฉียงเหนือ พวกนายรอไว้เลย!”
แกะน้อยอ้วน: “คนข้างบนกำลังโมโหฟาดงวงฟาดงาอีกแล้ว”
ไม่อยากตื่นเช้า: “ผู้เล่นเก่ง ๆ สุดยอดเกินไปแล้ว ก่อนหน้านี้คนที่ทำสถิติสังหารครั้งแรกของทั้งเขตก็ดูเหมือนจะเป็นอวี่เฟิงเหมือนกัน”