เธอพลันเบี่ยงตัวพุ่งเข้าใส่ มือซ้ายกดข้อมือที่ถือปืนของอีกฝ่ายให้เบนออกด้านข้าง ขณะเดียวกัน มือขวาก็ปาดมีดสั้นผ่านลำคอของเขา ร่างชายคนนั้นแข็งทื่อขึ้นทันที มือคลายออก ปืนร่วงลงมา
หานมู่ใช้เข่ารับปืนไว้ทันที ก่อนประคองร่างที่อ่อนยวบลงตามแรง แล้วพิงเขาไว้กับผนังด้านนอกห้องบังคับการ จากนั้นเก็บมีดสั้นเข้าฝัก หยิบปืนยาวผลิตในเยอรมนีที่เขาทำตกขึ้นมาตรวจสอบอย่างรวดเร็ว ซองกระสุนเต็ม กลไกปืนอยู่ในสภาพปกติ
ด้านหน้ามีเสียงอื้ออึงดังขึ้นสองสามครั้ง เย่ยางเอ๋อร์จัดการคนที่อยู่ส่วนหัวเรือไปได้หลายคนเช่นกัน
ตั้งแต่ขึ้นเรือมาจนถึงตอนนี้ยังไม่ถึงสามนาที กำลังลาดตระเวนทั่วทั้งดาดฟ้าก็ถูกกำจัดจนหมด
หานมู่เคลื่อนตัวไปตามทางเดินด้านนอกห้องบังคับการ มุ่งหน้าไปยังห้องบังคับการ
ไฟในห้องบังคับการยังสว่างอยู่ มองผ่านกระจกเข้าไปเห็นเงาคนสองคนกำลังเคลื่อนไหวอยู่ข้างใน
ตอนที่เธอเข้าใกล้จนเหลือระยะห่างจากห้องบังคับการราวสิบเมตร ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดจากด้านในอย่างกะทันหัน
ชายคนหนึ่งโผล่ตัวออกมาครึ่งหนึ่ง ดูเหมือนจะออกมาตรวจสอบความเคลื่อนไหวด้านนอก
เมื่อเห็นหานมู่ เขาก็ชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะรีบถอยกลับเข้าไป ประตูปิดดัง “โครม” แล้วเสียงตะโกนร้อนรนก็ดังมาจากด้านในทันที
“ถูกพบตัวแล้ว” หานมู่เร่งฝีเท้าพุ่งไปที่ประตูห้องบังคับการ แล้วเตะใส่บานประตูเต็มแรง
บานประตูเปิดผาง กระแทกผนังด้านหลังจนเกิดเสียงดังสนั่น