ขณะนั้น หญิงวัยกลางคนที่อยู่ข้าง ๆ หอบหายใจถี่ ริมฝีปากม่วงคล้ำ ดูเหมือนจะตกใจจนขวัญเสีย
ซูเสี่ยวเสี่ยวเช็ดน้ำตา พยุงตัวเดินไปหาหญิงคนนั้น แล้วย่อตัวลงจับข้อมือเธอไว้ “ไม่ต้องกลัวแล้ว ไม่เป็นไรแล้ว หายใจเข้าลึก ๆ หายใจตามฉันนะ สูดลมหายใจเข้า... ผ่อนลมหายใจออก”
หญิงวัยกลางคนมองเธอ แล้วค่อย ๆ หายใจตามจังหวะของเธอ จนลมหายใจกลับมาสม่ำเสมอ
แอร์โฮสเตสอีกหลายคนก็รีบเก็บกดอารมณ์ด้านลบของตัวเอง แล้วออกมาช่วยกันรักษาความสงบเรียบร้อยในห้องโดยสาร
ในห้องนักบิน มือขวาของหานมู่กำลังควบคุมแผงหน้าปัด หลังตรวจสอบค่าต่าง ๆ แล้ว เธอก็เปิดระบบสื่อสารทันที น้ำเสียงสงบนิ่ง “หอคอยควบคุมการบินหนิงปัว นี่คือเที่ยวบินเสฉวนแอร์ไลน์ส 3U8036 เรียก”
ที่หอคอยควบคุมการบินหนิงปัว ทุกคนจ้องเขม็งไปยังจอเรดาร์ มือกำหมัดแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว
ขณะนี้จุดแสงนั้นกำลังไต่ระดับความสูงกลับขึ้นมา ค่าบนแถบข้อมูลเริ่มเพิ่มขึ้นจากจุดต่ำสุด และระดับความสูงก็กำลังฟื้นกลับมาอย่างมั่นคง
ไม่นานนัก ทุกคนก็ได้ยินเสียงผู้หญิงดังออกมาจากช่องสื่อสาร
หยางอวี่คว้าไมโครโฟนขึ้นมาทันที น้ำเสียงยังไม่หายสั่นจากความตึงเครียดเมื่อครู่ ฟังดูเร่งร้อนอย่างเห็นได้ชัด “เที่ยวบินเสฉวนแอร์ไลน์ส 3U8036 นี่คือหอคอยควบคุมการบินหนิงปัว ได้ยินเสียงเรียกของคุณแล้ว กรุณายืนยันตัวตน”
“หานมู่ อดีตพันตรีแห่งเขตรบภาคใต้ กองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน ปัจจุบันเป็นหัวหน้าสำนักงานตำรวจเมืองหนานชาง” น้ำเสียงของหานมู่สงบนิ่งและหนักแน่น “คนร้ายบนเครื่องถูกฉันควบคุมตัวไว้แล้ว ลูกเรือได้รับบาดเจ็บและหมดสติ ขณะนี้ฉันเป็นผู้ควบคุมเครื่องบินชั่วคราว ขอคำแนะนำในการลงจอด”