นครเป่ยหลิง จุดเกิดเต่าหนักเกราะ
เมื่อเห็นซีหลินย่าตี้ปรากฏตัวขึ้นข้างหน้าอย่างกะทันหัน สีหน้าของหลินเยี่ยไป๋ก็ชะงักไปเล็กน้อย
เขานึกไม่ถึงว่าคนที่มาจะมีบารมีใหญ่โตขนาดนี้
แม้จะเห็นข้อมูลเฉพาะของอีกฝ่ายบนหน้าจอระบบไม่ได้ แต่ในฐานะผู้กลับชาติมาเกิด เขารู้ชัดเจนว่าหญิงชราคนนี้คือใคร
ใช่ ผู้ใกล้ชิดของพระชายาใหญ่แห่งแคว้นเรเยอร์ โซเฟีย
แต่ผู้ยิ่งใหญ่เช่นนี้ มาหาถึงที่ด้วยตัวเอง เรื่องอะไรกัน?
ความสงสัยผุดวาบในใจ แต่หลินเยี่ยไป๋ก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว มองอีกฝ่ายแล้วพูด "ท่านผู้อาวุโส ไม่ทราบว่ามีอะไรให้ข้าช่วยได้บ้าง?"
อีกฝ่ายตามมาหาแบบนี้ ไม่มีทางมาลอย ๆ แน่นอน
"นักผจญภัย"
ซีหลินย่าตี้ยิ้ม เผยให้เห็นฟันที่ไม่เสมอกัน "ถ้าข้าเดาไม่ผิด คนที่ช่วยเบเลว่าผ่านดันเจี้ยนเทพไฟได้ คงเป็นเจ้าใช่ไหม?"
เมื่อพูดจบ คิ้วของหลินเยี่ยไป๋ก็เลิกขึ้นโดยไม่รู้ตัว
แท้จริงก็เรื่องนี้นี่เอง!
แต่เขาไม่รีบร้อนยอมรับ
ในฐานะผู้กลับชาติมาเกิด เขารู้ดีว่าการแก่งแย่งภายในราชวงศ์เรเยอร์นั้นอันตรายแค่ไหน
เป็นวังวนที่ลึกจนมองไม่เห็นก้น
เขาไม่จำเป็น และไม่อยากเข้าไปพัวพันด้วย
"เหอะ ๆ ดูเหมือนจะเป็นเจ้าจริง ๆ ด้วย"
ซีหลินย่าตี้สังเกตเห็นความเปลี่ยนไปของสีหน้าหลินเยี่ยไป๋ได้ชัด ยิ้มยิ่งลึกขึ้น
ใบหน้าเหี่ยวย่นนั้นขมวดเข้าหากัน ดูเหมือนวอลนัทตากแห้ง "ต้องบอกว่า เจ้าเป็นนักผจญภัยที่แกร่งที่สุดที่ข้าเคยเจอมา หนุ่มสาวมากความสามารถจริง ๆ ด้วยศักยภาพของเจ้า เจ้าควรทำอะไรที่ยิ่งใหญ่กว่านี้หน่อย"
"ท่านผู้อาวุโส"
หลินเยี่ยไป๋ไม่ผ่อนคลายเพราะคำเยินยอของอีกฝ่าย คิ้วขมวดเล็กน้อย "พูดมาตรง ๆ เถอะ ท่านมาหาข้า เรื่องอะไรกันแน่?"