"เวรแล้ว... สกิลล็อกเป้า?"
"สามแสนดาเมจต่อวินาที แถมยังเมินการลดความเสียหายอีก?"
วินาทีที่เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหู สีหน้าของหลินเยี่ยไป๋ก็พลันมืดลงทันที
สามแสนดาเมจต่อวินาทีมันคือความหมายอะไร?
ถ้าเปลี่ยนเป็นผู้เล่นทั่วไป ตายไปแล้วหลายสิบรอบก็คงไม่พอ!
ถึงแม้จะเป็นหลินเยี่ยไป๋เอง ก็ยังรู้สึกขนหัวลุก
เพราะตอนนี้ที่นับให้เต็มที่ ต่อวินาทีเขาก็ฟื้นได้มากสุดแค่ประมาณสามแสนค่าพลังชีวิตเท่านั้น
การเจอกับการเสียเลือดสามแสนต่อวินาทีแบบนี้ โดยพื้นฐานก็เท่ากับรายรับไม่พอกับรายจ่าย
พูดอีกอย่างก็คือ
ตอนนี้ถ้าเขาถูกโจมตีของ"ยมราช"เข้า แทบจะต้องรอเลือดรูดอย่างเดียว ฟื้นก็ฟื้นไม่ทัน!
และด้วยค่าพลังชีวิตไม่ถึงล้านตอนนี้ การเผชิญกับการโจมตีสายฟ้าฟาดแบบเมื่อครู่ของ"ยมราช" เขาต้านทานได้ไม่ถึงสองครั้งด้วยซ้ำ!
ที่สำคัญที่สุดคือ
ทั้งหมดทั้งมวลนี้ มีเงื่อนไขว่าเขาต่อยิงดาเมจเต็มได้ทุกวินาที และได้รับผลดูดเลือดเท่านั้น
พูดง่ายๆ คือ เขาผ่อนคลายแม้แต่น้อยไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว
ไม่อย่างนั้น แค่บัญชีความเป็นความตายก็หักเลือดเขาจนตายได้!
"สมกับเป็นบอสระดับนรกจริงๆ!"
หลินเยี่ยไป๋ขมวดคิ้วเล็กน้อย ดวงตายิ่งดูเคร่งขรึมขึ้นเรื่อยๆ
แน่นอน
ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดในตอนนี้ ก็คือกระตุ้นเอฟเฟกต์ที่ 3 ของมือฉมังขโมยเวท "ชีวิตของเจ้าก็เป็นของข้า" แล้วจัดการได้ในทันที
แต่ในคาบชีวิตแบบนี้ จะไปเดิมพันกับความน่าจะเป็นฆ่าขาดหนึ่งในสองพันนั้น เห็นได้ชัดว่าไม่ฉลาด
พูดอีกอย่างก็คือ
ตอนนี้เขาเหลือทางเดียวเท่านั้น นั่นคือ ก่อนที่อีกฝ่ายจะลงมือ ใช้ดาเมจยัดเยียดใส่ให้ตายให้ได้!