“ยมราชหรือ?”
ภายในโถงใหญ่ชั้นที่เจ็ด เมื่อมองไปยังร่างสูงใหญ่ตระหง่านเบื้องหน้า ดวงตาของหลินเยี่ยไป๋อดไม่ได้ที่จะหรี่ลงเล็กน้อย
แม้ในใจจะมีข้อสันนิษฐานมาตั้งนานแล้ว แต่เมื่อได้เห็นองค์เจ้าแห่งเมืองบาดาลในตำนานด้วยตาตัวเองจริง ๆ อกของเขาก็ยังอดใจสั่นไหวไม่ไหว
สิ่งนั้นไม่ใช่ความกลัว หากแต่เป็นความสั่นสะเทือนที่มาจากส่วนลึกของจิตวิญญาณ
“ที่แท้ก็เป็นยมราชงั้นหรือ?”
ไม่เพียงแค่หลินเยี่ยไป๋เท่านั้น แม้แต่พี่น้องเฟิงเสวี่ยและถิงฉินก็พากันตะลึงงัน
แรงกดดันอันไร้รูปร่างนั้น เหมือนทะลุผ่านเนื้อหนังไปถึงวิญญาณโดยตรง กดทับจนแทบหายใจไม่ออก
คนเดียวในที่นั้นที่ยังคงสงบนิ่งได้ ก็มีเพียงหุนเท่าเท่า คนต่างโลกคนนี้เท่านั้น
แต่ทว่า
ตกใจก็ตกใจ หลินเยี่ยไป๋ เร็ว ๆ ก็ดึงสติกลับมาได้
ตอนนี้ไม่ใช่เวลามานั่งตื่นเต้น การผ่านด่านต่างหากคือเรื่องเร่งด่วนที่สุด
“พุ่ง พุ่ง พุ่ง!”
เมื่อปรับสภาพร่างกายให้พร้อม หลินเยี่ยไป๋ก็โก่งธนูจนสุดแขนอย่างไม่ลังเล สกิลล็อกเป้าถูกใช้ทันที ลูกธนูหลายสิบนัดทะยานออกจากคันธนู ปักแน่นเข้ากับร่างของยมราชอย่างหนักหน่วง
“-10291!”
“-58944!” (ดาเมจจริง)
“-10291!”
“-58944!” (ดาเมจจริง)
……
แต่ทว่า สิ่งที่ทำให้หลินเยี่ยไป๋ตกใจก็คือ
พลังโจมตีของเขาที่มีมากกว่าหมื่น ภายใต้การเพิ่มความเสียหาย 120% กลับทำดาเมจได้เพียงแค่หมื่นต้น ๆ เท่านั้น
อีกทั้ง สิ่งที่ทำให้หลินเยี่ยไป๋หวาดกลัวที่สุดก็ยังเป็นค่าพลังชีวิตของ “ยมราช”
เขาทุ่มดาเมจไปทั้งหมดหนึ่งล้านภายใต้สกิลล็อกเป้า แต่แท่งเลือดของอีกฝ่ายกลับลดลงเพียงแค่หนึ่งในยี่สิบเท่านั้น?
นั่นก็หมายความว่า
อีกฝ่ายมีพละกำลังป้องกันมากกว่าสามพัน และค่าพลังชีวิตสองสิบล้าน!