อันเดรซึ่งอยู่ไกลโพ้นอีกฟากมหาสมุทรไม่รู้เลยว่าแฟนสาวที่เขารักกำลังวางแผนหาทางตัดขาดจากเขาอย่างสมเหตุสมผล ส่วนตัวเขากำลังรับมือกับการนัดดูตัวที่พ่อจัดให้ “พ่อครับ ผมบอกแล้วว่าผมรักแค่เสี่ยวจิง อีกอย่างพ่อก็ยอมรับในความสามารถของเธอไม่ใช่หรือครับ ทำไมต้องแยกเราสองคนด้วย”
“ฉันยอมรับว่าซุนเสี่ยวจิงเป็นผู้หญิงที่เก่งและสวยมาก แต่ชาติตระกูลของเธอไม่เหมาะสมกับครอบครัวเรา ที่ตอนนั้นยอมให้พวกเธอคบกัน ก็เพราะคิดว่าเธอจะช่วยกระตุ้นให้แกตั้งใจทำงาน ฉันนึกว่าแกรู้ว่าพวกแกคบกันได้แค่เล่น ๆ แน่นอนว่าในครอบครัวแบบเรา ถ้าในอนาคตแกยังชอบเธออยู่ จะรับเธอไว้เป็นคนรักลับ ๆ ก็ได้”
“ผมไม่มีทางยอมครับพ่อ ผมรักเธอ การทำแบบนั้นเป็นการดูถูกเธอชัด ๆ แล้วผมก็จะไม่ไปดูตัวด้วย ผมรักแค่เธอ ตั้งแต่แรกผมก็คิดจะแต่งงานกับเธออยู่แล้ว”
“เดี๋ยวแกก็เข้าใจเอง อันเดร โอเรลิยาเหมาะกับแกมาก พ่อของเธอแกคงรู้จักดี เขาเป็นเจ้าพ่อสื่อชื่อดัง ถ้าเราผูกสัมพันธ์กับเธอด้วยการแต่งงาน ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของครอบครัวเราก็จะได้รับการประชาสัมพันธ์มากขึ้น อีกอย่าง ในงานเลี้ยงครั้งก่อน โอเรลิยาก็มีใจให้แกไม่น้อย”
อันเดรทุกข์ใจอย่างยิ่ง เขาไม่อยากแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รัก จึงตัดสินใจว่าจะไม่เข้าไปยุ่งกับงานและการตัดสินใจของมอร์แกนกรุ๊ปอีกต่อไป จะใช้ชีวิตด้วยหุ้นและอสังหาริมทรัพย์ที่พ่อมอบให้ เงินเดือนน้อยนิดจากบริษัทไม่ใช่สิ่งที่เขาขาดแคลนอยู่แล้ว แค่เงินปันผลในแต่ละปีก็มีมากกว่าร้อยล้านดอลลาร์ แถมยังมีอสังหาริมทรัพย์อีกมากมายในชื่อของตน เขายังสามารถมอบชีวิตที่สุขสบายให้เสี่ยวจิงได้
หยวนเป่าถ่ายทอดบทสนทนาระหว่างพ่อลูกคู่นี้ให้ซุนเสี่ยวจิงฟังตามต้นฉบับทุกถ้อยคำ “เยี่ยมไปเลย หยวนเป่า ในที่สุดฉันก็มีทางเลิกกับเขาแล้ว”
ทางฝั่งจีน เหยียนเก๋อเริ่ม “เกี้ยวพาราสี” เธออย่างเงียบเชียบ แต่แผ่ซ่านไปทั่วทุกหนแห่ง เขาไม่ใช่คนรักที่ยังเก้ ๆ กัง ๆ และตรงไปตรงมาอย่างเมื่อสองปีก่อนอีกแล้ว ตอนนี้การรุกเข้าหาของเขาละเอียดอ่อนและยืดเยื้อกว่าเดิม