เต็มเนื้อหาไม่มีโฆษณา บทที่ 211 จุดอ่อนของแม่ทัพอิน
ต้วนสุ่ยออกจากฝัก หยินซวี่ฟันดาบหนึ่งครั้งอย่างรวดเร็วราวกับฟ้าผ่า ตามด้วยการเตะหนึ่งครั้ง
เมื่อทุกคนตั้งสติได้ ก็พบว่าคนที่เพิ่งฟันฉากกั้นนั้นกระเด็นไปไกล มือข้างหนึ่งขาดที่ข้อมือ เสียงครวญครางดังขึ้นเมื่อดาบยาวตกลงถึงพื้น
ทุกคนตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกระทันหัน กว่าจะตั้งสติได้ก็ใช้เวลานาน ได้ยินเพียงหยินซวี่พูดเย็นชา “บอกแล้ว ใครก็ตามที่แตะต้องของของข้า จะต้องมือขาด และยังกล้าท้าทายขีดจำกัดของข้าอีก ป๋อโจว เอามันออกไป อย่ามารบกวนความสงบของข้าที่นี่!”
“ขอรับ!” ซูอานรับคำทันที เรียกคนสองสามคนช่วยกันหามคนที่มือขาดและร้องครวญครางออกไป
หลงจูจ้องหยินซวี่อย่างโกรธเกรี้ยว โทสะจับ เขาไม่คิดว่าหยินซวี่จะต่อหน้าต่อตาเขา ฆ่าคนสนิทของเขาอย่างรวดเร็ว นี่เป็นการไม่ให้หน้าเขาอย่างรุนแรง แทบจะเป็นการตบหน้าเปล่าๆ อดไม่ได้ที่จะอยากระเบิดอารมณ์ตรงนั้น!
หยินซวี่ถือต้วนสุ่ย สายตาเย็นเฉียบวาบหนึ่ง กล่าวอย่างเย็นชา “ข้าบอกแล้ว ใครที่มาท้าทายความอดทนของข้าอีก จะมีชะตากรรมเหมือนคนนี้!”
ฝ่ายหยินซวี่ก็ได้พูดไว้ก่อนแล้ว หลงจูจนปัญญาทำอะไรไม่ได้ สายตาเปลี่ยนไปมองด้านใน หลังฉากกั้น บนเตียงมีคนอยู่ในผ้าห่มไหม มีผมดำสลวยโผล่ออกมา และเสียงร้องเมื่อกี้บอกทุกคนว่า นี่คือผู้หญิงคนหนึ่ง!
แล้วในกระโจมของแม่ทัพอินจะมีผู้หญิงได้อย่างไร? ตามปกติในค่ายทหารไม่อนุญาตให้ผู้หญิงปรากฏตัว กองทัพฉินในอดีตก็มีกฎที่เข้มงวดเช่นนี้ แต่ในกองทัพชอบธรรมแห่งหกแคว้น กฎนี้ไม่เคร่งครัดนัก ตัวอย่างเช่น หยูจีเคยติดตามกองทัพ คนที่ติดตามไปในนามคือพี่ชายของนาง หยูจื่อชี แต่จริงๆ แล้วคือเซี่ยงอวี่ผู้บัญชาการทหารสูงสุด (เต็มเนื้อหาอ่านฟรี)