ใต้เวทีสูงมีทหารหนึ่งหมื่นห้าพันถึงหกพันคน นี่คือความประหลาดใจที่เกาอี้ โจวต้า และลู่หมิง นำมาให้ตัวเอง อิ้นซวี่มองดูภาพใต้เวทีก็อดตื่นเต้นไม่ได้
นี่หมายความว่าอะไร? เดิมทีอิ้นซวี่มีทหารเพียงสามหมื่นคน แม้ว่าล้วนเป็นทหารเก๋าผ่านศึกสงคราม แต่ก็ยังอ่อนแออยู่บ้าง ตอนนี้มีเพิ่มอีกหนึ่งหมื่นห้าพันคน กองทัพของเยว่ก็กลายเป็นสี่หมื่นห้าพันคน ในดินแดนเจียงตงอู๋เยว่ นี่ถือเป็นกำลังที่เข้มแข็งมากแล้ว สมัยก่อนเยว่อ๋องโกวเจี้ยนใช้คนกว่าสี่หมื่นยกทัพเอาชนะอาณาจักรอู๋ แล้วขึ้นเหนือเป็นใหญ่ ปัจจุบันฐานของตัวเองเหมือนกับโกวเจี้ยนในปีนั้น โกวเจี้ยนทำได้ ตัวเองก็ทำได้ และจะทำได้ดีกว่า
เมื่อมีกำลังพลเหล่านี้ ก็มีกำลังและความมั่นใจมากขึ้นที่จะปราบหมินเยว่และตงโอวให้ราบคาบโดยเร็ว อิ้นซวี่ก็เป็นธรรมชาติไม่หยุด หันไปพูดกับเกาอี้: 'เกาอี้ ดีมาก ดีจริงๆ!'
เกาอี้พูด: 'ที่สามารถแบ่งเบาความกังวลของมหาราชาได้ เป็นเกียรติของข้าพเจ้า'
อิ้นซวี่เดินขึ้นไปตบไหล่เขา หลายสิ่งไม่ต้องพูดออกมา ความรู้สึกปรากฏชัดบนสีหน้า
เขารู้สึกโชคดีที่ใต้บัญชามีผู้ช่วยที่ซื่อสัตย์และเก่งกาจหลายคนเช่นนี้ ตั้งแต่แรกเริ่มก็ติดตามอยู่ข้างกาย อาจกล่าวได้ว่าความสำเร็จในวันนี้จะขาดความช่วยเหลือของคนเหล่านี้ไม่ได้
ซูเจี่ยวเป็นแม่ทัพที่ยอดเยี่ยมอยู่แล้ว ผูจวิ้นและซูอานผ่านการชำระล้างของสงครามมาแล้ว ก็เติบโตเป็นผู้ใหญ่ สามารถรับมือได้ด้วยตัวเอง เกาอี้และพวกเขาทั้งสามคนในเมืองซานอินนี้ก็มีบทบาทพิเศษ ไม่เพียงแต่ตั้งหลักได้สำเร็จ จัดการกิจการทุกอย่างในซานอินอย่างเป็นระเบียบ แต่ยังรับสมัครทหารจำนวนมากอีกด้วย ความดีความชอบนี้ไม่เล็กเลย
ต้องรู้ว่าแต่แรกฉู่หวยอ๋องพระราชทานทหารให้ตัวเองเพียงที่ซานอินเจ็ดหมื่นครัวเรือน แน่นอนว่าทั่วทั้งเยว่กั๋วก็มีประชากรมากกว่านี้ แต่การจะเกณฑ์ทหารกว่าหมื่นคนก็ไม่ใช่เรื่องง่าย จากนี้ก็เห็นได้ว่าเกาอี้และคนอื่นๆ ไม่ได้ใช้ความพยายามน้อยเลย