ใกล้ถึงเดือนสอง แคว้นหลินเจียงที่ตั้งอยู่แถวจิงฉู่เริ่มมีกลิ่นอายของฤดูใบไม้ผลิ แต่เช้าและเย็นก็ยังคงหนาวเย็นอยู่บ้าง!
เยว่อ๋องหยินซวี่ออกจากอู่ปี้ มุ่งลงใต้เข้าสู่ที่ราบจิงฉู่ ซึ่งเคยเป็นแผ่นดินเดิมของแคว้นฉู่ ปัจจุบันเป็นเขตผ่านแดนของหลินเจียงกั๋ว ในยุคที่การคมนาคมไม่สะดวก แม้หยินซวี่และคนอื่นๆ จะมีม้า แต่ความเร็วในการเดินทางก็ยังไม่เร็วขึ้น!
ใกล้ถึงเวลาเย็น ซูอานก็ขี่ม้าเข้ามาใกล้แล้วพูดว่า “มหาราช ใกล้ค่ำแล้ว ตั้งค่ายริมแม่น้ำข้างหน้ากันเถอะ!”
หยินซวี่มองไปข้างหน้า เห็นแม่น้ำสายหนึ่งกว้างประมาณหลายสิบจั้งไหลผ่านเงียบๆ ตรงหน้า ริมน้ำเป็นที่ราบเรียบ เลือกตั้งค่ายที่นี่ก็มีข้อดี แม่น้ำเป็นแหล่งน้ำสะดวก และยังเป็นเกราะป้องกันที่ดีอีกด้วย ในกรณีที่ไม่มีเรือแพล เดินทางข้างหลังก็ปลอดภัย เพียงต้องป้องกันด้านหน้าอย่างหนักหน่วงเท่านั้น
บริเวณรอบนอกมีการวางยามไว้หมดแล้ว หากมีสิ่งผิดปกติก็จะรีบส่งสัญญาณเตือนภัย ยิ่งไปกว่านั้นยังมีฟันหยินม่อและพวกที่แอบติดตามคุ้มครองอยู่ด้วย หยินซวี่แม้ไม่ทราบเส้นทางที่แน่นอนของพวกเขา แต่ก็แน่ใจได้ว่าจงหยินและคนอื่นๆ ที่เป็นยอดฝีมือเหล่านี้ต้องอยู่ใกล้ๆ แน่นอน จึงไม่เป็นกังวล!
ยกเว้นว่าจะมีศัตรูมากกว่าตนหลายเท่ามาบุกโจมตีจากด้านหน้า ความปลอดภัยก็ไม่มีปัญหา หยินซวี่ก็ไม่กังวลข้อนี้ ตอนนี้ตนเองเป็นถึงเยว่อ๋อง มีฐานะสูงส่ง ถึงแม้จะมีใครคิดจะจัดการกับตน ก็ต้องชั่งใจดูบ้าง ที่มากที่สุดก็แค่ส่งคนปลอมเป็นโจรขโมยอะไรแบบนั้น ไม่กล้าทำอย่างเปิดเผยขนาดนี้