ข้อความเต็มไม่มีโฆษณา บทที่ 231 น่าตะลึง
เรื่องในกวนจงจัดการเรียบร้อยเกือบหมด เหล่าเจ้านครต่างก็แยกย้ายออกไปยังดินแดนของตน ก่อนจาก เซี่ยงอวี่ไม่ลืมที่จะปล่อยหมัดเด็ดอีกครั้งเพื่อดึงดูดสายตาทั่วโลก! เขาสั่งประหารราชวงศ์ฉินทั้งหมด เลือดในเสียนหยางไหลเป็นสายน้ำ ทุกคนล้วนพรั่งพรึงด้วยความกลัว มีข่าวว่าเด็กในกวนจงที่ร้องไห้ตอนกลางคืนพอได้ยินว่าเซี่ยงอวี่มาถึงก็จะเงียบสนิท!
จากนั้นเซี่ยงอวี่ใช้ความหรูหราของวังฉินเป็นข้อพิสูจน์ถึงการปล้นทรัพย์สมบัติชาวบ้าน เพื่อเตือนสติคนรุ่นหลัง เขาได้จุดเผาพระราชวังเอ้อฝางที่ยังสร้างไม่เสร็จ ไฟลุกโหมอยู่หลายคืน เห็นแสงเพลิงได้ไกลเป็นร้อยลี้
พูดกันตามตรง เซี่ยงอวี่ในที่สุดก็ปล่อยวางความแค้นเล็กๆ ที่เซี่ยงเหลียงตายไม่ได้ ราชวงศ์ฉินผู้เคราะห์ร้ายกลายเป็นแพะรับบาป พระราชวังเอ้อฝางถูกเผา เมืองเซียนหยางก็ยับเยินจากการปล้นสะดมต่างๆ ทิ้งปัญหามากมายให้ซานฉินอ๋อง โดยเฉพาะจางหาน
หลังจากนั้นเซี่ยงอวี่อย่างสง่างามพากองทัพกลับสู่เผิงเฉิง กลับบ้านอย่างสง่างาม! เหล่าเจ้านครก็ต่างมีแผนในใจ พากันออกเดินทางกลับสู่ดินแดนของตน!
หลิวปัง ฮั่นอ๋องก็ออกเดินทางแต่เช้า ทหารหนึ่งแสนคนเมื่อได้ยินสภาพลำบากของปาชู หนีไปมากมาย ตอนนี้เหลือแค่ครึ่งหนึ่งหรือน้อยกว่านั้น แน่นอน มีนายทหารบางคนที่เข้าร่วมก็จากไปเพื่ออนาคต เช่นบุตรของนายอำเภอเหวินเซียน (เหวิน มณฑล) ซึ่งนำคนพันคนติดตามหลิวปัง พอได้รับจดหมายจากสวี่ฟู่น้องสาว ก็พาทหารกลับ!