ทางเหนือของเมืองจูลู่ ค่ายทหารฉินยังคงอยู่ แต่คนเปลี่ยนไป สิ่งของก็เปลี่ยนเจ้าของ
หวังหลีฆ่าตัวตาย เช่อเจียนตาย ซูเจี่ยวยอมจำนน การรบทางเหนือของเมืองจูลู่ จบลงด้วยชัยชนะอย่างเด็ดขาดของกองทัพฉู่
เซี่ยงอวี่มาอย่างองอาจ นำทัพใหญ่มาที่ค่ายของหวังหลี ที่นี่มีค่ายและเสบียงพร้อมสรรพ กองทัพฉู่ผ่านศึกเล็กใหญ่เก้าครั้งก่อนหน้านี้ ได้ชัยชนะทั้งหมด ตอนนี้เหนื่อยล้ามาก พอเหมาะที่จะพักฟื้น
หยินซวี่นำคนสี่หมื่นกว่าคนกลับมา ระหว่างทางดีใจจนหัวใจเบิกบาน พอเข้าค่ายใหญ่ก็ทำตัวต่ำต้อยมาก
รับการยอมจำนนมากกว่าสองหมื่นคน กำลังพลเพิ่มขึ้นมากมาย ด้วยเหตุนี้เอง จึงอาจถูกเซี่ยงอวี่ระแวงได้ ดังนั้นในท่าทีจึงไม่ควรภูมิใจเกินไป ตอนนี้เซี่ยงอวี่กำลังมาแรง หากไปแตะต้องเคราะห์ร้ายก็ไม่ดี
เมื่ออิ๋นซวี่เข้าไปในกระโจม สายตาของทุกคนต่างพากันมองไปที่ทางเข้าโดยไม่นัดหมาย ราวกับต้อนรับการกลับมาของวีรบุรุษ เช่น หยูจื่อชี จงหลีเม่ย สายตาเต็มไปด้วยความเคารพและชื่นชม อิงปู้แอบอิจฉานิดๆ ไอ้ตงไหลช่างโชคดี ไหนๆ ก็มีลูกน้องหลายหมื่นคนแล้ว
ฟานเจิงและเฉินผิงได้รับข่าวแล้ว ก็มาถึงก่อนแล้ว ฟานย่าฟู่มองดูอิ๋นซวี่ด้วยสายตาที่สงบ แต่เบื้องหลังความสงบนั้นซับซ้อนอย่างยิ่ง ตอนที่ส่งเขาไปกับลวี่เฉินข้ามแม่น้ำโจมตีถนนอุโมงค์ ก็มีความคิดจะใช้มือคนอื่นฆ่าคนอยู่ในใจแล้ว
ผลคือลวี่เฉินตายจริงๆ แต่อิ๋นซวี่กลับมีชีวิตชีวา และยังได้ดีเพราะเคราะห์ร้าย เริ่มจากรับทหารหกหมื่นของลวี่เฉินมา ตอนนี้ยังรับการยอมจำนนของซูเจี่ยวส่วนหนึ่งอีก แค่ชั่วพริบตา อิ๋นซวี่ก็จากผู้บัญชาการไร้กำลังพล กลายเป็นขุนพลแคว้นที่มีอิทธิพล
ต้องรู้ว่าอิ๋นซวี่และอิงปู้เริ่มก่อการที่ฟานอี้ก่อน แล้วจึงไปที่ไคว่จีร่วมกับเซี่ยงเหลียงต่อต้านราชวงศ์ฉิน ไม่ใช่การยอมสวามิภักดิ์ ถึงแม้กำลังพลจะไม่สมดุลกัน ก็เป็นความร่วมมือ!
ตัวตนของอิ๋นซวี่ตั้งแต่ต้นจนจบคือแม่ทัพแห่งแคว้นฉู่ โหวแห่งเช่าซิงที่หวยอ๋องแต่งตั้งโดยตรง ไม่ใช่ขุนนางส่วนตัวของตระกูลเซี่ยง มีความแตกต่างโดยพื้นฐานกับหลงจู หยูจื่อชีพวกนั้น