มองดูแบบสามภาพบนผ้าขาว ผูจวิ้น ซูเจี่ยว ซูอาน เกาอี้ ลู่หมิง และโจวต้า
ขุนนางสำคัญของแคว้นเยว่หลายคนต่างตกใจจนอ้าปากค้าง แม้จะเป็นเพียงแบบภาพ ยังไม่มีของจริง ยิ่งไม่มีการใช้งานและการทดสอบจริง แต่พวกเขาสามารถจินตนาการถึงความมหัศจรรย์ของสิ่งเหล่านี้ และเมื่อติดตั้งจริงในอนาคต กองทหารม้าแคว้นเยว่จะมีการเปลี่ยนแปลงและประสิทธิภาพอย่างไร
โดยเฉพาะซูเจี่ยว สมัยนั้นเขายังเป็นแม่ทัพของแคว้นฉิน ในวันที่ประจำการอยู่ที่ซ่างจวิ้นฉางเฉิง
เขาจำสภาพอุปกรณ์และประสิทธิภาพการรบของทหารม้าฉินกั๋วและแคว้นจ้าวได้อย่างชัดเจน รวมถึงชนเผ่าเร่ร่อนที่เกิดบนหลังม้า สภาพของทหารม้าพวกนั้น เขารู้สึกได้อย่างแจ่มชัด สิ่งที่เรียกกันว่าเทอเถี่ยฉี อะไรก็ตามที่เรียกว่าทหารม้าชั้นยอด เมื่อวางไว้ต่อหน้ากองทหารม้าแคว้นเยว่ในอนาคต ล้วนไม่คู่ควรแก่การเอ่ยถึง ล้วนไร้ความหมาย
เขาไม่รู้ว่าหยินซวี่หาแบบแปลนเหล่านี้มาจากที่ไหน สิ่งที่อยู่ในใจมีแต่ความประหลาดใจ รูปแบบเริ่มต้นของบางสิ่งมีมาก่อน แต่ไม่เคยถูกนำมาใช้ ปัจจุบันเยว่อ๋องนำมาปรับปรุงใหม่ทีละอย่าง และยังมีบางสิ่งที่เขาประดิษฐ์ขึ้นเองอีกด้วย
ซูเจี่ยวคิดไม่ถึงว่าหยินซวี่จะมีจินตนาการอันยอดเยี่ยมเช่นนี้ได้อย่างไร โม่ตี้ หัวหน้าสำนักโม้ในตำนาน รวมถึงกงซูปานผู้ชำนาญงาน ปรมาจารย์ผู้เชี่ยวชาญวิชากลไกเหล่านี้ คงจะด้อยกว่าเยว่อ๋องด้วยซ้ำไป การที่จะเรียกเยว่อ๋องว่าเป็นช่างฝีมือชำนาญการนั้น ดูจะเป็นการใช้ความสามารถอันยิ่งใหญ่อย่างไม่คุ้มค่า
นอกจากความตกตะลึงแล้ว สิ่งที่ซูเจี่ยวมีมากที่สุดคือความประหลาดใจ เขาดีใจที่ตนเองเป็นผู้บัญชาการกองทหารม้าแคว้นเยว่อันมหัศจรรย์นี้ ไม่ว่าอนาคตจะเกิดปาฏิหาริย์อะไรขึ้น เขาจะต้องเป็นผู้เห็นเป็นคนแรก เมื่อนึกถึงตรงนี้ หัวใจของซูเจี่ยวก็มีความตื่นเต้นอย่างอธิบายไม่ถูก
คนอื่นๆ ยิ่งชื่นชมไม่หยุด ซูอานผู้ยังหนุ่มมีใบหน้าที่ตื่นเต้น กล่าวว่า 'ฝ่าบาท สิ่งเหล่านี้เป็นอาวุธวิเศษจริงๆ ต่อจากนี้ทหารม้าของแคว้นเยว่ของเราจะต้องเก่งกาจที่สุด ไม่เคยได้ยินฝ่าบาทกล่าวถึงมาก่อน น่าประหลาดใจจริงๆ'