เมื่อพูดถึงการจัดตั้งกองทหารม้าแคว้นเยว่ เยว่อ๋องหยินซวี่ ได้ใช้ประโยชน์จากข้อได้เปรียบของการเป็นผู้ข้ามกาลเวลาอย่างเต็มที่
โดย "ประดิษฐ์" อาวุธวิเศษขึ้นมาหลายชิ้น สิ่งแรกที่เปิดตัวคือ โกลนม้า และ อานม้าสะพานสูง เมื่อมีสองสิ่งนี้ ทำให้ทหารม้าสามารถใช้ข้อได้เปรียบของตนได้อย่างแท้จริง ความสามารถในการรบเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ กลายเป็นหน่วยรบชั้นยอดในสมรภูมิหลัก
ทหารม้าบนหลังม้ามีความมั่นคงมากขึ้น สามารถออกแรงได้มากขึ้น ระยะไกลใช้ธนูหน้าไม้และลูกศร ส่วนการรบระยะประชิด การต่อสู้ด้วยอาวุธสั้นก็มีความสำคัญต่ออาวุธเป็นอย่างมาก
ในยุคนี้ อาวุธที่ทหารส่วนใหญ่ติดตัวมากที่สุดคือดาบยาว ตั้งแต่ดาบทองสัมฤทธิ์ในยุคแรก มาจนถึงดาบเหล็กในยุคหลัง มันคืออุปกรณ์ที่พบเห็นได้ทั่วไปและแพร่หลายที่สุดในกองทัพ
ไม่ต้องพูดถึงการรบของทหารราบ ในกระบวนการรบของทหารม้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อตอนนี้มี อานม้าสะพานสูง และ โกลนม้า แล้ว ดาบก็เผยให้เห็นจุดอ่อนหลายประการในการรบบนหลังม้า ดาบเป็นอาวุธสองคม มีข้อดีในด้านการแทงและการเฉือน แต่ไม่เหมาะกับการฟัน เพราะส่วนที่หนาที่สุดอยู่ตรงกลาง แรงและความแข็งที่ใช้ในการฟันจึงมีจำกัดมาก ง่ายต่อการหัก และไม่สามารถให้ผลลัพธ์ตามที่คาดหวังจากการฟันได้
ที่ว่า หากต้องการทำงานให้ดี ต้องมีเครื่องมือที่ดีเสียก่อน บัดนี้เมื่อมี โกลนม้า และ อานม้าสะพานสูง แล้ว แต่กลับไม่มีอาวุธที่เหมาะสมสำหรับทหารม้า ดังนั้นเจตนารมณ์ดั้งเดิมของ หยินซวี่ ที่ทุ่มเทจัดตั้งกองทหารม้าแคว้นเยว่ก็จะถูกกระทบกระเทือน ผลที่ควรจะเกิดขึ้นก็จะลดลงอย่างมาก เห็นได้ชัดว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่ หยินซวี่ อยากเห็น โชคดีที่เขาเป็นผู้ข้ามกาลเวลา มีข้อได้เปรียบโดยกำเนิด และยังมีอาวุธวิเศษอีกชิ้นหนึ่ง
เมื่อเห็น ผูจวิ้น และ ซูเจี่ยว ต่างเบิกตากว้าง ด้วยความประหลาดใจและเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น เขาจึงพูดเบาๆ ว่า "สิ่งนี้... ข้าตั้งชื่อให้มันว่า ดาบวงแหวน!"
"ดาบวงแหวน? "
"ใช่เลย!"