"บางครั้งความปรารถนาก็เป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุด แม้กระทั่งทำให้คนไม่สนใจชื่อเสียง ความรัก หรือแม้แต่ความสัมพันธ์ในครอบครัว!" พูดถึงตรงนี้ อิงจื่อเย่ก็อดนึกถึงพฤติกรรมบางอย่างของใครบางคนไม่ได้ เกิดความเกลียดชังและความไม่เข้าใจอย่างลึกซึ้ง
หยินซวี่ก็ถอนหายใจยาว จากที่อิงจื่อเย่เล่าเมื่อคืนนี้ ก็ยืนยันบางส่วนกับคำพูดของฟ่านอีหลานที่ทะเลสาบเจิ้นเจ๋อในอู๋จงเมื่อวันก่อน เรื่องยาอายุวัฒนะและความสัมพันธ์กับฝูซูกับเหมิงเถียนนั้นดูไม่ผิดนัก แต่ไม่ใช่ทั้งหมด ฟ่านอีหลานต้องปิดบังอีกมาก หรือบางส่วนเป็นเท็จทั้งหมด ทำไมนางถึงทำแบบนั้น? อย่างนี้กลับยิ่งกระตุ้นความอยากรู้ของหยินซวี่ที่อยากรู้เรื่องตระกูลฟานลึกลับ
ตอนนี้อิงจื่อเย่ก็อยู่ข้างๆ ในฐานะลูกสาวของฝูซู เติบโตที่ซ่างจวิ้นตั้งแต่เด็ก ตระกูลฟานสนิทกับฝูซูและเหมิงเถียน ตัวนางเองก็สนิทกับฟ่านอีหลานเหมือนพี่น้อง ได้ยินได้เห็นก็ย่อมรู้บางอย่าง จึงถาม "ท่านจื่อเย่ ช่วยเล่าเรื่องฟ่านอีหลานกับครอบครัวของนางให้ฟังหน่อยได้ไหม?" การเรียกแบบนี้ดูเหมาะสมที่สุด
อิงจื่อเย่มองหยินซวี่ด้วยความประหลาดใจ พูดด้วยความแปลกใจว่า “พี่อีหลานให้ตว้านสุ่ยแก่ท่านแล้วหรือ? ยังไง? ท่านไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเจ้าเลยเหรอ?”
หยินซวี่ส่ายหัวแล้วยิ้มเยาะ “เปล่าเลย การให้ตว้านสุ่ยกับข้า ก็เพื่อตอบแทนบุญคุณที่ช่วยชีวิตที่เผิงหลี่เจ๋อ ส่วนคุณหนูใหญ่ฟ่านอีหลาน ก็แค่เจอกันผ่านๆ สองครั้งเท่านั้น จะไปรู้จักตัวตนที่ลึกลับและสูงศักดิ์ของเจ้าได้ยังไง”
อิงจื่อเย่แทบไม่อยากเชื่อ ในสายตาของนาง ฟ่านอีหลานเป็นคนฉลาดหลักแหลม สง่างามและหยิ่งทะนง โดยเฉพาะกับผู้ชายแล้วไม่ยอมให้เกียรติเลย ตว้านสุ่ยเป็นดาบมีค่า แถมยังเป็นของที่เหมิงเถียนให้มา มีตำนานอีกนะ ช่างมีค่ามหาศาล ถ้าไม่สนิทกับหยินซวี่แล้ว จะให้ง่ายๆ หรือ? ถ้าเป็นแค่ของขวัญตอบแทนบุญคุณช่วยชีวิต ก็ถือว่าของขวัญนั้นแพงเกินไป จากเหตุผลนี้ อิงจื่อเย่จึงมั่นใจว่าหยินซวี่กับฟ่านอีหลานสนิทกันมาก