'ท่านรู้แล้ว?' หญิงสาวเริ่มตะลึง จากนั้นก็นึกขึ้นได้ว่าคืนนั้นนางเผลอพูดออกไปว่าเป็นหลานสาวของหลี่โหยว ถึงตอนนั้นอิ้นซวี่จะไม่รู้หรือไม่สนใจ หลังจากนั้นเพียงตรวจสอบเล็กน้อยก็พอจะระบุตัวตนของนางได้ เนื่องจากอิ้นซวี่ถามเช่นนี้ ก็ต้องมีความมั่นใจอยู่บ้าง อย่างนั้นก็ไม่มีอะไรต้องปิดบัง
อิ้นซวี่พยักหน้า ถือว่าเป็นการยืนยัน ค่ำคืนนี้ เวลานี้ ในที่สุดก็แน่ใจว่าสาวนักฆ่าชื่ออิงจื่อเย่ นางเป็นธิดาของฝูซูบุตรชายคนโตของจิ๋นซีฮ่องเต้ เป็นหลานสาวของอัครมหาเสนาบดีหลี่ซือ ปัจจุบันญาติคนสุดท้ายในโลกนี้ของนางคือหลี่โหยว ผู้เป็นลุงทางแม่ที่เป็นเจ้าเมืองซานชวน ได้สิ้นชีวิตในสนามรบ ถึงแม้นางจะมีพี่ชายชื่อจื่ออิง แต่ถูกฉินที่สองและเจ้าเกากักขังไว้ที่เสียนหยาง ชะตากรรมไม่แน่นอน เท่ากับไม่มี นางควรจะเป็นเจ้าหญิงผู้สูงศักดิ์แห่งราชวงศ์ เจ้าหญิงผู้สูงศักดิ์ที่สุดของต้าฉิน แต่เคราะห์ร้ายต้องประสบภัยพิบัติ ถูกทอดทิ้ง ระหกระเหินไปทั่ว
อิงจื่อเย่มองอิ้นซวี่ นานทีจึงพูด 'ในเมื่อท่านรู้แล้ว คิดจะทำยังไง?' ชัดเจนว่านางกระวนกระวาย คาดเดาเจตนาของอิ้นซวี่ไม่ออก
อิ้นซวี่กระแอมเบาๆ ยิ้มเยาะ 'ข้าว่า องค์หญิงเอ๋ย อย่ามองข้าเป็นคนร้ายตลอดเลยได้ไหม' พูดเช่นนั้น ใบหน้าของอิงจื่อเย่แดงเรื่อ ดูขอโทษ แต่แววตายังมีความระแวดระวัง คำเรียก 'องค์หญิง' ก็ทำให้ระลึกถึงเรื่องเศร้า สีหน้าไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ
อินชวี่กล่าวว่า "ท่านอวี้ซูกงเมตตาและใจกว้าง ผู้คนในโลกล้วนเคารพนับถือ ข้าก็เป็นหนึ่งในนั้น เจ้าเป็นบุตรสาวของเขา จะทำอันตรายเจ้าได้อย่างไร? หากมีเจตนาใด คืนนั้นที่เผิงเฉิงก็ลงมือไปแล้ว ไม่ต้องรอถึงวันนี้"