ซ่งอี้เดินเชิดหน้าผ่านเข้าไปในโรงศพ ทหารองครักษ์สนิทหลายนายภายใต้การนำของโถวผิงอู่ ต่างมือหนึ่งจับด้ามดาบคุ้มกันนายอยู่ข้างๆ
ลูกหลานตระกูลเซี่ยงในโรงศพมองหน้าอัปลักษณ์ของซ่งอี้จนแทบมีไฟลุกจากตา ความเกลียดชังฝังลึกในใจทุกคน รอเพียงจุดเดียวก็ปะทุ เซี่ยงอวี่กับเซี่ยงจวงพี่น้องกำหมัดแน่นดังกรอดๆ ถ้าไม่ใช่จี้ปู้กับหยูจื่อชีคอยดึงไว้ คงจะพุ่งเข้าไปแล้ว
หยินซวี่คิดในใจ ซ่งอี้กล้ามาในเวลานี้ กล้ามาเซ่นไหว้เซี่ยงเหลียง ไอ้คนนี้น้ำเต้าใส่ยาอะไร? ถึงได้มั่นใจไร้ความกลัว ต้องรู้ว่าด้วยฝีมือของนายทหารฝ่ายเซี่ยงอวี่ไม่กี่คนในโรงศพ ต่อให้ซ่งอี้มีโถวผิงอู่คอยคุ้มกัน ก็ขาดเป็นชิ้นๆ ในพริบตา เขากล้าเข้ามาอย่างสบายใจ ต้องมีที่พึ่งแน่นอน
ดังคาด ลวี่เฉินพูดอย่างไม่พอใจ: 'ท่านซ่งลิ่งอิ่นกล้ามาจริงๆ นะ?' ลวี่เฉินเป็นคนเก่าของเฉินเชิ่ง มีตำแหน่งสูง อายุยังน้อย คำพูดแม้ตรงไปมาจนน่าอาย แต่ซ่งอี้จะโกรธก็โกรธไม่ได้
วันนี้ท่านซ่งลิ่งอิ่นใจกว้างเป็นพิเศษ ใบหน้าเคร่งขรึมมีรอยยิ้มพึงพอใจเล็กน้อย พูดว่า: 'ทำไมจะไม่กล้ามาล่ะ? ข้ากับอู่ซิ่นจวินเป็นข้ารับใช้แผ่นดินเดียวกัน เขาผิดโชคตายเพื่อชาติ ข้ามาเซ่นไหว้เป็นเรื่องสมควร ส่วนเรื่องปลอดภัยยิ่งไม่ต้องห่วง ทหารรักษาพระองค์ที่นี่ต่างเป็นยอดฝีมือดาบ เหล่าแม่ทัพที่ยืนอยู่ก็ล้วนเป็นมือปราบอันดับหนึ่ง ปลอดภัยดี อ้อ ข้าลืมบอก กองทหารหนึ่งกองใต้บังคับบัญชาของข้าได้ยินว่าอู่ซิ่นจวินตาย จึงตั้งใจมารอเซ่นไหว้ไกลๆ หน้ากระจวน'
คำพูดนี้แฝงการข่มขู่ การมาเซ่นไหว้วันนี้ก็เหมือนหมาไนมาไหว้ไก่ปีใหม่ ไม่มีน้ำใจดี ความหมายของซ่งอี้ชัดเจน เขาไม่ได้มาคนเดียว หน้ากระจวนยังมีทหารกองหนึ่งอยู่ คำพูดนอกนัยคือ ถ้าคนตระกูลเซี่ยงกล้าลงมือ ทหารของเขาจะบุกเข้ามา จบลงด้วยทั้งสองฝ่ายเสียหาย ตายกันทั้งสองฝ่าย เขามาพร้อมแล้วแน่นอน