*ซวี่คิดไปมากมาย แต่ก็มองข้ามไปมากเช่นกัน หรือหลายเรื่องเขายังไม่รู้
ที่จริงเยว่กั๋วยังมีข้อได้เปรียบที่ซ่อนอยู่อีกมาก ข่าวการแบ่งจูโหวแพร่ไปถึงกวนจงอย่างรวดเร็ว หลี่ซือและเว่ยเลียวก็ได้รับข่าวโดยธรรมชาติ
“เยว่อ๋อง!” ได้ยินรายงานของตู้ซาง หลี่ซือก็ถอนหายใจ!
เว่ยเลียวหัวเราะเบาๆ “เซี่ยงอวี่นี่ให้หยินซวี่เรียนโกวเจี้ยน นอนบนฟืนและชิมดีสินะ!”
จงหยินกลับเป็นกังวล “ที่ดินของเยว่กั๋วแคบมาก สถานการณ์ของหยินซวี่ดูไม่ค่อยดี!”
หลี่ซือส่ายหน้า “มองดูการแบ่งจูโหวครั้งนี้ นอกจากเซี่ยงอวี่ตัวเองแล้ว มีจูโหวคนไหนที่สบายบ้าง? ลิ่วกั๋วจูโหวเดิมถูกตัดทอนอย่างมาก ที่ดินก็เล็กลงมาก และยังฝังเมล็ดพันธุ์แห่งการแตกแยกไว้!”
เว่ยเลียวกล่าว “นั่นแหละ หยินซวี่ถึงมีโอกาส เราถึงมีโอกาส!”
จงอิ่นกล่าว“ไม่คาดคิดดินแดนกวนจงกลับให้จางหานพวกเขา อันนั้นหลิวปังกลายเป็นฮั่นอ๋อง!”
หลี่ซือกล่าว“เซี่ยงอวี่นี่คือจะให้ข้าดินแดนเดิมของต้าฉินไม่มีวันสงบสุข!ตอนนี้ความยากอยู่ที่หยินซวี่ตรงนั้นแล้ว!”
“เยว่กั๋ว ติดขัดยากลำบากนัก!”จงหยินรู้สึกกดดันอยู่ไม่น้อย!
เว่ยเลียวส่ายหน้ากล่าว“เซี่ยงอวี่การกระทำนี้แม้จะชาญฉลาด แต่การแบ่งบรรดาศักดิ์ทั้งหมดกลับเป็นการเล่นกับไฟ!ยังไม่ต้องพูดถึงเหล่าขุนศึกคนอื่น แต่ว่าแคว้นฉีของเถียนหรงก็พอเขาเถียนหรงเล่นเอาหนัก เซี่ยงอวี่ชั่วคราวคงไม่มีกำลังมาสนใจหยินซวี่ เขาควรตั้งใจจัดการให้เร็วที่สุดซื่อเหยาและอู๋จูถึงจะใช่!”
จงหยินกล่าวอย่างกังวล“ทางใต้เหรินเซียวล่ะ?”
ปีก่อนจิ๋นซีฮ่องเต้ส่งคนไปขุดคลองหลิง ยกทัพปราบเทือกเขาห้าหลิ่งทางใต้ของไป๋เยว่ ส่งคนถูสุยเป็นแม่ทัพใหญ่ เจ้าถัวเป็นรองแม่ทัพ นำทัพใหญ่ห้าแสนมุ่งลงใต้ ถูสุยเพราะนิสัยฉุนเฉียว เข่นฆ่าผู้บริสุทธิ์ ก่อการต่อต้านอย่างรุนแรงจากคนท้องถิ่น จนถูกฆ่า จิ๋นซีฮ่องเต้จึงเปลี่ยนไปส่งเหรินเซียวเป็นแม่ทัพใหญ่ นำการรวมแผ่นดินหนานเยว่การใหญ่!
เว่ยเลียวส่ายหน้ากล่าว“เมื่อสองปีก่อนก็ได้ยินมาเหรินเซียวร่างกายทรุดลงทุกวัน หกแคว้นตีฉิน เขาเหรินเซียวเคยได้รับต้าฉินเอินเจ๋อมีทัพห้าแสนในมือกลับนิ่งดูดาย ทำให้ผิดหวังอยู่บ้าง!”