ทางเหนือของเมืองจูลู่ ค่ายของหวังหลี
“ท่านแม่ทัพใหญ่ เสบียงที่ส่งมาในหลายวันนี้มีไม่ถึงครึ่งของที่เคยส่งมา เสบียงของเราเหลือไม่มาก ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป คงไม่ดีแน่!”
ท่านแม่ทัพใหญ่ คือหวังหลี ผู้บัญชาการกองทัพชายแดนกำแพงเมืองจีนและประจำอยู่ที่ซ่างจวิ้น คนสนิทของเขาเรียกเขาอย่างนั้น ส่วนจางหานและคนอื่นๆ เรียกท่านว่าอู่เฉิงโหว เพื่อให้แยกแยะได้ง่าย
ชายวัยกลางคนนั่งอยู่บนที่นั่งแม่ทัพ หน้าตาเด็ดเดี่ยว ดวงตาเป็นประกาย ผิวค่อนข้างคล้ำ คาดว่าน่าจะเกิดจากแสงแดดและทรายที่ชายแดนซีเป่ย รูปร่างสูงใหญ่สมกับเป็นชายชาวซีเป่ยโดยกำเนิด ชายคนนี้คือหวังหลี ผู้บัญชาการกองทัพชายแดนกำแพงเมืองจีนแห่งฉิน
หวังหลีในทุกอิริยาบถเผยให้เห็นถึงความองอาจโดยไม่รู้ตัว ชุดเกราะสีเงินแม้จะถูกขัดจนเงางาม แต่ก็ดูเก่าและชำรุด อย่างไรก็ตาม ในจักรวรรดิฉินทั้งหมด ไม่มีใครกล้าดูถูกเกราะนี้ มีแต่ความเคารพอย่างไม่มีที่สิ้นสุดต่อเกราะที่สืบทอดมาหลายปีนี้
เพียงเพราะว่าเกราะนี้มีที่มาไม่ธรรมดา เป็นของที่ฮ่องเต้จิ๋นซีฮ่องเต้อิงเจิ้งพระราชทานด้วยพระองค์เอง มันเคยสวมอยู่บนตัวของหวังเจี่ยน หวังเจี่ยนนำทัพทำลายจ้าว ทำลายเยียน ทำลายฉู่กั๋ว ต่อมาเกราะนี้สวมอยู่บนตัวของหวังเปิน หวังเปินนำทัพบุกยึดเมืองต้าเหลียง เมืองหลวงของเว่ย ยึดเมืองหลินจือ เมืองหลวงของฉี และจับตัวฉีอ๋องเจี้ยน
ชุดเกราะนี้เป็นพยาน เป็นพยานถึงเกียรติยศของตระกูลแม่ทัพที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของแคว้นฉิน และยังแสดงให้เห็นว่าหวังหลีเป็นทายาทแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ กำเนิดสูงศักดิ์ หลังจากหวังเปินเสียชีวิต ชุดเกราะนี้ก็ตกทอดมาถึงมือหวังหลีโดยธรรมชาติ
หวังหลีก็ไม่ทำให้ชื่อเสียงของบิดาและปู่เสื่อมเสีย หลังจากเหมิงเถียนเสียชีวิต ก็รับตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพชายแดนกำแพงเมืองจีน รับภาระอันหนักหน่วงในการปกป้องพรมแดนทางเหนือของจักรวรรดิฉิน