ในที่สุดหลิวปังก็ตัดสินใจ ส่งทัพโจมตีด่านอู่ แต่มีส่วนของการโจมตีแบบลองเชิงอยู่บ้าง
ที่ตัดสินใจเช่นนี้ ก็เพราะฟานไคว่ใช้เส้นทางภรรยา
ฟานไคว่ถึงจะตรงไปตรงมา หุนหัน บางครั้งก็บุ่มบ่าม เป็นคนหยาบไม่ผิด แต่ก็หยาบแต่แยบยล ถ้าไม่เช่นนั้น แค่ความสัมพันธ์กับหลิวปัง จะไปถึงตำแหน่งแม่ทัพผู้มีเกียรติได้อย่างไร? คนที่ประสบความสำเร็จ ย่อมมีจุดพิเศษของเขา
ที่จริงฟานไคว่ไม่ได้โง่เลย เขาเห็นว่าตัวเองและบรรดาแม่ทัพไม่สามารถเกลี้ยกล่อมเพ่ยกงได้ แต่เขารู้สึกชัดว่าหลิวปังเริ่มหวั่นไหว กำลังดิ้นรนในความลังเล ในเวลานี้จำเป็นต้องเติมแรงภายนอกอีกนิด ก็เพียงพอจะทำให้ตาชั่งในใจหลิวเพ่ยกงเอนเอียง
แรงภายนอกนี้มาจากไหน? ฟานไคว่นึกถึงพี่สะใภ้ใหญ่ของตน ภรรยาของหลิวปัง ลวี่จื้อ! ในฐานะพี่เมียร่วมสาบานกับหลิวปัง เขารู้ดีถึง "ความทะเยอทะยาน" ของพี่สะใภ้ใหญ่ควบพี่ภรรยาคนนี้ ดังนั้นก่อนมาชักชวน เขาให้ภรรยาตนไปพูดกับลวี่จื้อก่อน
ลวี่จื้อเป็นผู้หญิงที่ใส่ใจหน้าตาอย่างมาก และมีความต้องการอำนาจสูง นางหวังเสมอให้สามีเป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ มีตำแหน่งสูงส่งในแผ่นดิน หลิวปังจากถิงจ่างซื่อสุ่ยถิงคนหนึ่ง มาเป็นเพ่ยกงในวันนี้ คนที่ดีใจที่สุดก็คือลวี่จื้อ
แต่นางก็ยังไม่พอใจ นางยังจำได้ว่าชายชราลึกลับคนหนึ่งที่ผ่านทางมาดูหน้าให้นาง อ้างว่านางจะเป็นผู้มีบุญญาธิการในแผ่นดิน ในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง ทุกอย่างฝากไว้ที่สามีเท่านั้น
ครั้งนี้ที่หลิวปังได้รับบัญชาให้บุกกวนจง ฉู่หวยอ๋องได้สัญญาเรื่องตำแหน่งกวนจงหวังไว้กับปาก หลังจากลวี่จื้อได้ยินข่าวนี้ ช่างมีความสุขจนไม่รู้จะยังไง เมื่อมองจากสถานการณ์แล้ว ก็เป็นสามีของนางเองที่มีโอกาสมากที่สุดที่จะเข้ากวนจงก่อนและได้เป็นกวนจงหวัง เมื่อถึงตอนนั้นนางก็จะเป็นชายาของกวนจงหวัง ก็นับได้ว่าเป็นผู้มีเกียรติที่สุดในแผ่นดิน
แต่หลิวปังกลับหยุดชะงักที่ด่านอู่ไม่ยอมรุดหน้า ทำให้ลวี่จื้อผิดหวังอย่างมาก นางก็เข้าใจถึงความกังวลของสามี สิ่งที่หวั่นเกรงก็มีเพียงเซี่ยงอวี่เท่านั้น