กองทัพฉู่มาเร็ว รวดเร็วกว่าที่คิด
หวังหลีเพิ่งจะเรียกแม่ทัพจัดทัพ ยังไม่ทันตั้งกระบวนทัพเสร็จ เซี่ยงอวี่ก็พากองทัพฉู่ผู้กล้าหาญห้าหมื่น บุกตะลุยมาอย่างดุดัน
เมื่อเจอสถานการณ์เช่นนี้ หวังหลีในฐานะแม่ทัพผ่านศึกนับร้อย ก็ไม่ตื่นตระหนก คุมทัพใต้บังคับบัญชาสู้กลับอย่างใจเย็น
เขายังคงเชื่อมั่นว่า ทหารชั้นยอดหนึ่งแสนภายใต้การนำของตนไม่มีใครต้านทานได้ อีกไม่นานก็จะตีกองทัพฉู่แตกพ่ายยับเยิน
ฝ่ายเซี่ยงอวี่ก็ไม่ยอมอ่อนข้อ ทุบหม้อจมเรือผลักดันกองทัพฉู่ให้จนมุมไร้ทางถอย ทหารฉู่ทุกนายรู้ดี มีแต่บุกไปข้างหน้าเท่านั้นถึงจะมีโอกาสรอด ตายเพราะขาดเสบียง ตายเพราะจมน้ำเย็นเฉียบในแม่น้ำจาง สู้สู้ตายในสนามรบ เอาทหารฉินสักคนมาเป็นเพื่อนตายก็คุ้ม
ตลอดทางเซี่ยงอวี่และนายทัพนายกองก็ทุ่มเทสุดตัว วิ่งไปมาปลุกขวัญทหารก่อนรบ ปลูกฝังความแค้นแผ่นดิน "แม้ฉู่เหลือแค่สามครัวเรือน ฉินก็ต้องพินาศด้วยน้ำมือฉู่" และความแค้นส่วนตัวจากการตายของเซี่ยงเหลียงเมื่อไม่นานนี้ ให้ฝังลึกในใจทหารฉู่ทุกนาย
เพื่อล้างแค้นให้อดีตหวยอ๋อง เพื่อล้างแค้นให้แคว้นฉู่ เพื่อล้างแค้นให้จอมพลเซี่ยงเหลียง ทหารฉู่ที่โศกเศร้าเต็มไปด้วยความแค้น ดวงตาแดงก่ำ จับดาบหอกกระบี่แน่น มุ่งมั่นจะสู้เพื่อล้างแค้น แค้นแผ่นดินแค้นบ้าน ลบล้างความอัปยศ
เซี่ยงอวี่ให้อิงปู้และหลงจูเป็นทัพหน้า เฉือนเข้าไปในกองทัพฉินของหวังหลีดั่งมีดคม จากนั้นเซี่ยงอวี่ก็ยกทัพใหญ่บุกตามตี
ตั้งแต่หลงจูเดินทางจากไคว่จีมาสมทบกับลุงหลานตระกูลเซียง ก็เป็นแม่ทัพผู้กล้าอันดับหนึ่งใต้บังคับบัญชา ความกล้าหาญของอิงปู้ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ทั้งคู่ต่างเป็นยอดฝีมือในห้าแม่ทัพใหญ่ภายใต้ฉู่ป้าอ๋องในวันหน้า หลงจูเคยช่วยเซี่ยงอวี่ตีเมืองยงชิว สังหารแม่ทัพทหารองครักษ์จำนวนมากของหลี่โหยว ส่วนอิงปู้นั้นเนื่องจากภรรยาคลอดลูก จึงไม่ได้เข้าร่วมศึกที่ยงชิวและติ้งเถาก่อนหน้านี้ ถูกกดดันมานาน บัดนี้ถึงเวลาได้ระเบิดเต็มที่ กำลังปรารถนาชัยชนะครั้งใหญ่เพื่อสร้างผลงาน