"ทลายหม้อ จมเรือ!"
หยินซวี่ได้รับข่าวที่เซี่ยงอวี่ข้ามแม่น้ำจางสุ่ย และเปิดศึกกับหวังหลี ก็อดยิ้มไม่ได้ นึกถึงวันที่จากไปตอนที่พูดเรื่องนี้กับเซี่ยงอวี่ ดูเหมือนเซี่ยงอวี่จะรับฟังคำแนะนำและทำตามคำแนะนำของตน
แต่นี่มันเรื่องอะไรกัน? ตนเป็นผู้ข้ามมิติ ใช้ประวัติศาสตร์ที่รู้แล้วมีอิทธิพลต่อประวัติศาสตร์ ความสัมพันธ์นี้จะจัดการอย่างไร? ดูเหมือนสับสน!
บัดนี้ประวัติศาสตร์ดูเหมือนจะดำเนินไปตามเส้นทางเดิม แม้มีความคลาดเคลื่อนเล็กน้อย แต่ทิศทางใหญ่ไม่เปลี่ยนแปลง เซี่ยงอวี่ทลายหม้อจมเรือและเปิดศึกกับกองทัพฉินแล้ว ผลของสงครามจะเป็นอย่างไร?
ผลจะเหมือนเดิม รบชนะหวังหลี บีบบังคับจางหานยอมจำนน คว้าชัยชนะเต็มที่ในศึกจูลู่? หรือจะคลาดเคลื่อน? หรือล้มเหลวโดยสิ้นเชิง?
พอคิดถึงจางหานที่ทำลายกองกำลังของลวี่เฉิน หยินซวี่รู้สึกกระวนกระวาย การมีอยู่ของจางหานจอมเจ้าเล่ห์นั้นน่ากลัวเกินไป ก่อนสงครามจะสิ้นสุด ทุกอย่างคือสิ่งไม่รู้ ทุกอย่างเต็มไปด้วยความแปรปรวน
บัดนี้ในฐานะผู้ประสบการณ์ ถึงแม้ก่อนหน้านี้ตนมั่นใจ เชื่อว่าจะชนะ แต่ยิ่งใกล้เปิดศึก กลับมีความกระวนกระวายและไม่มั่นใจอย่างรุนแรง
หยินซวี่เดินวนไปมาในกระโจม ใจไม่สงบ บางทีข้าควรทำอะไรสักอย่าง? ใช่! การสู้รบที่จูลู่เริ่มแล้ว ไม่ว่าจะชนะหรือแพ้ ตนควรมีส่วนร่วม รออยู่ที่นี่มันอะไรกัน?
ไม่ก็ตายในสนามรบ ไม่ก็สร้างผลงานเกรียงไกร สู้! หยินซวี่มีความหวังลึกๆ ผลลัพธ์คงเป็นแบบหลังสินะ!
พร้อมทั้งมีความฮึกเหิมทะเยอทะยาน สู้สุดกำลัง ศึกนี้ข้าจะสร้างชื่อไปทั่วหล้า