เขาไคว่จี ในหุบเขาลำธาร มีลมเย็นพัดมาวู้ว ๆ!
กำลังพลของทั้งหยินซวี่และตระกูลซวี่ต่างเข้าสู่ภาวะเผชิญหน้า คันธนูขึ้นสาย บรรยากาศตึงเครียดอย่างยิ่ง การต่อสู้ฆ่าฟันกำลังจะเกิดขึ้น
เยว่อ๋องหยินซวี่มองสีหน้าไม่สู้ดีของสวี่ซวนที่อยู่ฝั่งตรงข้าม แล้วถามด้วยน้ำเสียงเบา ๆ อย่างสงสัย “เจ้าจะลงมือจริง ๆ หรือ?”
สวี่ซวนหัวเราะเย็นชา “เจ้าคิดว่าล่ะ? วันนี้เจ้าดูถูกตระกูลซวี่ของเราสารพัด ในฐานะลูกหลานตระกูลซวี่ ย่อมต้องรักษาชื่อเสียงและเกียรติยศของตระกูล ดังนั้นวันนี้ต้องให้เจ้ารู้ถึงความเก่งกาจของตระกูลซวี่ ให้รู้ถึงราคาและผลของการดูถูกตระกูลซวี่…”
สาวน้อยชุดแดงซูถงก้าวขึ้นมาสองสามก้าว “พูดจาหยาบคาย ลงมือทำร้ายคน ดูถูกตระกูลซวี่ ทั้งหมดนี้คือข้อหาที่ตระกูลซวี่ต้องฆ่าให้ตาย เพราะฉะนั้นวันนี้เจ้าต้องจ่ายราคาอันสาหัส เชื่อว่าเจ้าจะเป็นตัวอย่างที่ดี เพื่อเตือนคนอื่น และแสดงให้เห็นถึงพลังของตระกูลซวี่!”
หยินซวี่ยิ้มอย่างจนใจ พี่น้องตระกูลซูนี่ช่างหลงตัวเองจริงๆ หรือว่ามั่นใจในฝีมือของตัวเองนักหนา? พูดแต่ตระกูลซู ตระกูลซูมันแข็งแกร่งแค่ไหนกัน ถึงได้ยิ่งใหญ่อย่างนั้น? หยินซวี่เริ่มเบื่อหน่ายตระกูลซูมากขึ้นเรื่อยๆ ความเบื่อหน่ายนี้เริ่มส่งผลต่อการตัดสินใจของเขาแล้ว
ที่น่ารำคาญที่สุดก็คือพี่น้องตระกูลซูที่อยู่ตรงหน้า ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงจริงๆ หรือ? ถึงกล้าลงมือกับข้า? ถ้าเป็นเมื่อก่อนก็คงเป็นเรื่องปกติ มีคนมาลอบสังหารข้าก็เป็นเรื่องธรรมดา