ย่ำค่ำ เมืองหลินจือแคว้นฉี!
แม่น้ำจือไหลเอื่อย คลื่นอ่อนโยน แสงตะวันยามเย็นสาดลงบนผิวน้ำ ครึ่งหนึ่งของแม่น้ำเป็นสีเขียว ครึ่งหนึ่งเป็นสีแดง ทิวทัศน์งดงามน่าหลงใหล
ทิวทัศน์ฤดูใบไม้ผลิของแม่น้ำจือเป็นหนึ่งในทิวทัศน์ขึ้นชื่อของหลินจือ ทุกฤดูใบไม้ผลิ ผู้คนในเมืองหลินจือมากมายจะมาเที่ยวชมฤดูใบไม้ผลิ เล่นสนุกสนาน แน่นอน ในฤดูแห่งความหวังนี้ ก็เป็นโอกาสดีที่หนุ่มสาวจะได้นัดพบกัน
ดังนั้นทุกฤดูใบไม้ผลิ ริมแม่น้ำจือแห่งนี้จะมีชาวฉีจำนวนมากมารวมตัวกันเที่ยวชม ซึ่งแน่นอนว่าส่วนใหญ่เป็นหนุ่มสาวรูปงาม แน่นขนัด เหงื่อโชกราวฝน ดูเหมือนจะเป็นภาพปกติ
แต่ปีนี้ไม่มีบรรยากาศคึกคักเหมือนปีก่อนเลย ตอนเย็นมีเพียงคนสองสามคนเดินช้าๆ ไปยังเมืองหลินจือ ส่วนพระอาทิตย์ตกที่สวยงามและทิวทัศน์ยามพลบค่ำ ไม่มีอารมณ์จะชื่นชมเลย!
อาจเป็นเพราะแคว้นฉีก็เหมือนกับแคว้นอื่นๆ ที่เพิ่งผ่านศึกต่อต้านราชวงศ์ฉินมา ความเสียหายจากสงครามยังไม่จางหายไป เศรษฐกิจของเมืองหลินจือดูเหมือนจะยังไม่ฟื้นตัวจากความเสียหายของสงคราม และประชาชนยังคงจมอยู่ในเงาของสงคราม
ใช่แล้ว การชมฤดูใบไม้ผลิที่แม่น้ำจือที่เงียบเหงาเช่นนี้ ก็เพราะเงาของสงครามนั่นเอง แต่มิใช่เพราะสงครามต่อต้านราชวงศ์ฉินที่ผ่านมาสองปีแล้ว ตั้งแต่จางหานรบต่อเนื่องในแคว้นฉี ยึดได้กว่า 20 เมือง ตีเถียนหรงจนไม่มีทางสู้ แคว้นฉีก็มืดมนไปชั่วระยะหนึ่ง
ต่อมาจางหานเปลี่ยนเป้าหมายหลักไปที่แคว้นฉู่ โดยเฉพาะที่ติ้งเถาได้ล้อมเซี่ยงเหลียง แม่ทัพใหญ่ของฉู่ในขณะนั้น และยิงเขาตาย หลังจากนั้น จางหานก็พากองทัพใหญ่กลับไปทางเหนือของแม่น้ำใหญ่ และตั้งทัพที่จูลู่
หลังจากจางหานนำกองทัพฉินออกไป เถียนหรงอัครมหาเสนาบดีแห่งฉีก็รีบนำทัพไปยึดคืนกว่า 20 เมืองที่กองทัพฉินยึดครอง หลังจากนั้นกองทัพฉินก็เริ่มศึกจูลู่และพ่ายแพ้อย่างย่อยยับ การรบครั้งสุดท้ายส่วนใหญ่กระจุกตัวอยู่ในแคว้นหาน เจ้า เว่ย และดินแดนฉินกั๋ว เถียนหรงก็ไม่ได้นำทัพไปช่วยเหลือจูลู่ ดังนั้นแคว้นฉีจึงกล่าวได้ว่าเป็นแคว้นแรกที่ออกมาจากสงครามต่อต้านราชวงศ์ฉิน