กลางคืนมาเร็วมาก พระจันทร์เสี้ยวสว่างขึ้นมากแล้ว แสงจันทร์จางๆ สาดลงมา หุบเขาไป๋สุ่ยมีแสงสว่างเป็นแนวเส้นบางๆ เผยให้เห็นความผิดปกติบางอย่าง
ลมซีเป่ยที่เงียบสงบมาเนิ่นนาน วันนี้กลับมาเยือนดินแดนจิงฉู่อีกครั้ง หุบเขาที่อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้พอดีอยู่ตรงปากลม ลมแรงพัดเข้าสู่หุบเขา บางครั้งเอฟเฟกต์ช่องแคบยังทำให้เกิดเสียงลมหอนวู๊วว!
ด้านหนึ่งของหุบเขาเป็นค่ายของชาวเยว่ มาถึงที่นี่ตอนเที่ยง เห็นภูมิประเทศที่อันตรายหรือเสี่ยงนี้ เยว่อ๋องหยินซวี่และซูอานผู้คุมต่างก็ไม่วางใจ จึงหยุดอยู่ที่นี่ ตั้งค่ายพักค้างคืนเพื่อสืบดูสถานการณ์
ทหารเยว่กินอาหารกันแต่หัวค่ำ เข้าไปพักผ่อนในกระโจม มียามรอบนอกไม่มาก
การจัดการของซูอานคือภายนอกผ่อนคลายแต่ภายในเข้มงวด ยิ่งกว่านั้นตอนกลางคืนยังจะมีปฏิบัติการ
รอจนเงาจันทร์ซ่อนอยู่หลังสันเขา ค่ายชาวเยว่ก็มีความเคลื่อนไหว ซูอานนำคนกลุ่มหนึ่ง เดินออกจากกระโจมเงียบๆ มุ่งหน้าไปทางปากหุบเขา นอกจากเสื้อผ้าปกติแล้ว ใบหน้ายังมีผ้าชุบน้ำเพิ่ม! อากาศหนาวที่ใส่จูกัดไม่สบาย แต่ก็จำเป็น!
แอบย่องไปถึงปากหุบเขา ราดน้ำมันถังสำหรับคบเพลิง ฟืนแห้งกองๆ ก็เตรียมไว้แล้ว จึงจุดไฟกองใหญ่ที่ปากหุบเขา ต้นเดือนสองไม่มีฝนมานาน กิ่งไม้และพุ่มไม้แห้งผิดปกติ ไฟลามอย่างรวดเร็วตามปากหุบเขา
ลมซีเป่ยพัดพอดี ลมช่วยไฟ ควันดำหนาทึบไหลเข้าไปในหุบเขาไป๋สุ่ยอย่างรุนแรง ซูอานมองดูภาพตรงหน้า หัวเราะฮ่าฮ่า หันหลังกลับไปรายงานต่อเยว่อ๋องหยินซวี่
ในหุบเขา ลวี่หม่าโถงกำลังรอคอยอยู่กับคน ที่นี่เป็นทางที่หยินซวี่ต้องผ่านเมื่อกลับตะวันออก
ถ้าเลี่ยงทาง ก็ต้องเดินเพิ่มอีกหลายวัน ดังนั้นลวี่หม่าโถงไม่กังวลว่าหยินซวี่จะไม่มา ภูมิประเทศแบบนี้ เป็นจุดซุ่มโจมตีที่ดีที่สุดในรอบร้อยลี้
พอเห็นชาวเยว่มาถึง แต่กลับหยุดที่ปากหุบเขา ลวี่หม่าโถงก็รู้สึกหงุดหงิดอยู่บ้าง
จากนี้เห็นได้ว่าหยินซวี่ระมัดระวังมาก คิดได้ว่าเมื่อเขาจะผ่านไป คงจะส่งคนสอดแนมทางก่อน สำหรับเรื่องนี้ พวกเขาเตรียมพร้อมไว้แล้ว