"คุณชายอิ๋น ดีที่ได้ไม่ทำให้ผิดหวัง ทุกอย่างพร้อมแล้ว" ที่ลาดชันทางใต้ของหรงซู่หลิ่ง จุดที่นัดหมาย ฟ่านชิงมาที่นัดพบตรงเวลา
"อืม ลำบากเจ้าละ!" หยินซวี่พอใจมาก ส่วนเรื่องที่ฟ่านชิงทำได้อย่างไร เขาไม่สะดวกถาม และไม่ต้องถาม มีผลลัพธ์นี้ก็พอแล้ว
เช่นนี้ ตามที่นัดหมาย หยินซวี่และพวกไม่ได้หยุดนาน รีบผ่านเขตอำเภอฟานอี้ ไปถึงริมทะเลสาบเผิงหลี่
ยามที่ฤดูใบไม้ผลิอากาศอบอุ่นดอกไม้บาน สายลมอบอุ่นจากทะเลสาบพัดผ่านใบหน้า สบายเป็นพิเศษ ขณะรอเรือที่ฟ่านชิงหามา หยินซวี่ยืนอยู่ริมทะเลสาบ มองไกลไปยังทะเลสาบเผิงหลี่ที่กว้างใหญ่ไพศาล สัมผัสความสบายใจที่หายากในช่วงเวลาที่ผ่านมา
ชั่วครู่ ความคิดกลับมาสู่เรื่องศึก มองไปทางเหนือ ก็พอเดาได้ว่า กองทัพฉินคงได้รับข่าวว่าตนลงใต้มาฟานอี้แล้ว คงจะรวบรวมกองทัพลงมา แล้วทางด้านหลังของพวกเขาล่ะ? ฮี่ฮี่! ที่น่าเสียดายยิ่งกว่านั้นคือ ครั้งนี้กองทัพฉินจะมาเปล่าอีก นึกถึงครั้งนี้แล้วต้องขอบคุณฟ่านชิงจริงๆ
เดิมทีหยินซวี่จงใจออกจากหรงซู่หลิ่ง เพียงเพื่อล่อให้กองทัพฉินสองทางที่อยู่ด้านฟานอี้ย้ายออกไป แล้ววกกลับผ่านหรงซู่หลิ่ง เข้าไปในเขตฟานอี้เพื่อหลบกระแสชั่วคราว เพราะการตั้งรับตายตัวที่หรงซู่หลิ่งไม่ใช่แผนระยะยาว กองทัพฉินหลังจากเสียเปรียบสองครั้งก็จะระวัง คราวหลังอยากจะได้เปรียบก็ไม่ใช่เรื่องง่ายอีกแล้ว และเสบียงของพวกตนก็จำกัด อยากจะรับมือการล้อมปราบของกองทัพฉินเป็นเวลานานก็ยาก
เหตุที่มีความคิดจะไปทางใต้ถึงฟานอี้ ต้องเริ่มจากคำพูดของเกาอี้ จากปากเกาอี้ หยินซวี่ได้รู้ถึงสถานะพิเศษของอู๋รุ่ยผู้เป็นนายอำเภอฟานอี้