คำพูดของเฉินผิงชัดเจนมากแล้ว เขากำลังจะมาขอรับใช้แม่ทัพอิน! ข่าวนี้มาเร็วเกินไป หยินซวี่ถึงกับตั้งตัวไม่ทัน!
หยินซวี่รู้สึกเหมือนเป็นเรื่องตลก ยิ้มบางๆ แล้วพูด “ท่านเฉิน ตอนนี้ท่านอยู่ใต้บัญชาแม่ทัพใหญ่ก็ไม่ดีหรือ? หรือจะไปป้าซ่างพบหลิวเพ่ยกง เชื่อว่าเขาจะต้อนรับอย่างอบอุ่น ทำไมถึงเลือกข้าที่มีโอกาสน้อยที่สุดเล่า?”
ทำไมเฉินผิงถึงเลือกตัวเอง? นี่คือคำตอบที่หยินซวี่อยากรู้ที่สุดในตอนนี้ นอกจากเหตุผลที่เฉินผิงเพิ่งพูดไป แม่ทัพอินรู้สึกว่ายังมีอีกเหตุผลที่ยังไม่สมบูรณ์เพียงพอ
เฉินผิงหัวเราะดัง “คุยกับแม่ทัพอินช่างสบายใจจริงๆ ข้าไม่พูดอ้อมค้อม ภายใต้เซี่ยงอวี่ก็ดี แต่ดังที่ข้าเพิ่งพูด ขุนนางที่ดีเลือกเจ้านายรับใช้ เซี่ยงอวี่โหดร้าย หยิ่งทะนงนอกจากฟานเจิงแล้ว คำเตือนของคนอื่นเขาจะฟังหรือ? เจ้านายที่ดื้อรั้นถือดี หยิ่งทะนง จะให้คนรับใช้อย่างเต็มใจได้อย่างไร? เฉินผิงไม่อยากมีอุดมการณ์อันยิ่งใหญ่แต่ทำไม่ได้ ยังต้องมารับความกดดันที่นี่อีก”
“ส่วนเรื่องหลิวปัง แม้เขาจะมีชื่อเสียงในด้านเมตตา กระหายหาผู้มีพรสวรรค์ แต่ตามที่ข้ารู้จักเขา ความเมตตาของคนนี้แฝงไว้ด้วยความเสแสร้งมากมาย เฉินผิงขี้เกียจเอาเยี่ยงอย่าง ยิ่งกว่านั้น ตอนนี้เขาต้องรับมือเซี่ยงอวี่ เฉินผิงไม่อยากต้องปวดหัวกับเรื่องนี้! จางเหลียงวางแผนอยู่เบื้องหลังก็พอแล้ว ข้าว่าด้วยความฉลาดของจื่อฝางเซียนเซิง หลิวเพ่ยกงจะผ่านวิกฤตไปได้!” หยินซวี่เข้าใจความคิดของเฉินผิงในพริบตา ส่วนหนึ่งเพราะเหตุผลที่เขาพูด และอีกประการสำคัญคือข้างเซี่ยงอวี่มีฟานเจิง ข้างหลิวปังมีจางเหลียงเป็นที่ปรึกษาอันดับหนึ่ง เฉินผิงถือว่าความสามารถไม่ด้อยกว่าพวกเขา ย่อมไม่อยากอยู่ต่ำกว่า เขามีความรู้และอุดมการณ์เต็มเปี่ยม อยากเป็นที่ปรึกษาอันดับหนึ่งคอยช่วยเจ้านายที่ดี สร้างความยิ่งใหญ่
บางทีเพื่อบรรลุอุดมการณ์ บางทีเพื่อพิสูจน์ตัวเอง บางทีอาจมีเหตุผลอื่น... นี่คงเป็นความคิดของที่ปรึกษาชื่อดังกระมัง คงต้องคิดอย่างนั้น!