นั่งขัดสมาธิลงแล้ว อวี๋เหมียนก็ได้ยินเสียงกระซิบกระซาบของศิษย์ที่อยู่ข้างๆ
"รู้ไหม ได้ยินว่าเดือนนี้คนที่จะนำเราฝึกชักนำปราณเข้าร่างคือศิษย์พี่หูสื่อ!"
"จริงเหรอ? งั้นฉันต้องแสดงตัวให้ดีๆ ดีที่สุดทั้งเดือนนี้ก็อย่าได้สำเร็จเลย!"
"ฉันก็ด้วย ฉันก็ด้วย!"
"..."
อวี๋เหมียนตั้งสมาธิกลั้นหายใจแอบฟัง คนที่จะมาไม่ใช่เจ้าสุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์หูสื่ออวี้ที่แม้แต่ดอกไม้ป่าหญ้าข้างทางก็ยังพร้อมจะยั่วเย้าได้ทุกเมื่ออย่างในหนังสือหรอกหรือ?
ยังไม่ทันฟังจบ ก็เห็นเสียงค่อยๆ เบาลง บนยอดไม้ ชายหนุ่มรูปงามผมสีเงินดั่งสายน้ำตก สวมเสื้อคลุมขนจิ้งจอกนุ่มฟู แต่ยังไม่วายเปิดเผยหน้าอกออกมาครึ่งหนึ่งเผยให้เห็นกล้ามเนื้ออกขาวราวหยกเป็นระเบียบ ก้าวลมมา
เห็นเพียงใบหน้าคมคายดั่งหยกตัด ลมเย็นพัดโชย ในฐานะเผ่าจิ้งจอก กลับมีดวงตารูปท้อที่เมื่อยามยิ้มอ่อนโยน มองดูคุณแล้วเหมือนกำลังถูกใช้สายตาขอความรัก
"ศิษย์น้องสาวและศิษย์น้องชายทั้งหลาย สวัสดี ฉันคือหูสื่ออวี้ อาจารย์ผู้สอนชักนำปราณเข้าร่างของพวกเธอในเดือนนี้ เรียกฉันว่าศิษย์พี่หูสื่อก็ได้"
เขาคำนับอย่างสง่างาม มือหนึ่งกุมขลุ่ยหยกเท่าฝ่ามือไว้ ท่าทางเป็นบุรุษสง่างาม แต่รอบกายกลับมีกลิ่นอายอิสระเป็นธรรมชาติ โรแมนติกและเจ้าชู้
อวี๋เหมียนใจหนักอึ้ง
เอาเถอะ เป็นเจ้าสุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์นั่นจริงๆ ด้วย
หูสื่ออวี้คือตัวละครที่เจ้าชู้ที่สุดในหนังสือ ก่อนจะพบนางเอก ขอแค่เป็นเพศตรงข้ามเขาก็จะหยอดไปหมด งานอดิเรกทั้งชีวิตคือสาวงามนานาพันธุ์
ในขณะเดียวกัน ไอ้หมอนี่ยังเป็นนักหลอมอาวุธ ชอบหลอมของที่ขึ้นชื่อไม่ได้เป็นชิ้นเป็นอัน และชื่นชอบสาวงามนานาพันธุ์
ในหนังสือบรรยายว่าหลังจากเขาเจอนางเอกในตอนท้าย ท่ามกลางสามพันน้ำอ่อนก็ตักดื่มเพียงหนึ่งทัพพี ใช้วิชาร้อยแปดของเขาเข้าไปหมกมุ่นอยู่กับนางเอกในความสุขอันไม่มีที่สิ้นสุด เป็นหนึ่งในฮาเร็มนางเอกที่ทำเอานางเอวอ่อนที่สุด และเป็นคนที่เข้าใจอารมณ์ที่สุด