ตอนที่ 7 ปะทะแม่เฒ่าเซี่ยต่อ
ซูเถียนหัวเราะเย็นชา พลางปรายตามองลู่เจียนที่มีสีหน้ากระอักกระอ่วน ก่อนจะหันไปมองลู่ข่าย
“คุณน้าเซี่ยจะตื่นเต้นอะไรขนาดนั้นคะ? กลัวว่าฉันจะคิดรับงานนี้จริง ๆ หรือไง? วางใจเถอะค่ะ ฉันไม่ได้สนใจงานนั้นหรอก แต่ถึงฉันจะไม่อยากรับช่วงงานของแม่สามี ก็ไม่มีทางตกถึงคิวของน้องรองที่ไม่ได้มีสายเลือดเกี่ยวข้องกับสามีฉันแม้แต่น้อยหรอก จริงไหมคะ?”
สิ้นคำ ใบหน้าของเซี่ยเหลียนฮวาก็ซีดเผือดทันที ลู่เจียนเองก็เงยหน้ามองนางอย่างรวดเร็ว แววตาเต็มไปด้วยความกระอักกระอ่วน ความโกรธ และยังมีความดุดันแวบผ่านมาชั่วขณะ
ซูเถียนไม่หวั่นเกรง สบตาเขาตรง ๆ แล้วกล่าวทีละคำว่า “แม้แต่น้องสามีก็ยังมีสิทธิ์รับช่วงงานนี้มากกว่าน้องรองอีกนะคะ คุณพ่อว่าใช่ไหมคะ?”
เธอตั้งใจฉีกหน้ากากจอมปลอมของลู่เจิ้งกั๋วกับเซี่ยเหลียนฮวาให้หลุดออกมา!
คิดจริง ๆ หรือว่าผ่านมาตั้งยี่สิบกว่าปีแล้ว ทุกคนจะลืมเรื่องในตอนนั้นไปหมด?
เธอจะทำให้คนทั้งลานรู้ว่าลู่เจียนไม่ใช่ลูกชายของลู่เจิ้งกั๋ว ไม่ว่าทั้งคู่จะดูเหมือนพ่อลูกแท้ ๆ กันแค่ไหน แต่ต่อหน้าคนนอก พวกเขาก็ไม่มีวันยอมรับเรื่องนี้!
ถ้าต่อไปลู่เจิ้งกั๋วยังกล้าดีกับลูกเลี้ยงมากกว่าลูกแท้ ๆ เธอจะก่อเรื่องในลานบ้านทุกวัน!
คอยดูสิว่าลู่เจิ้งกั๋วจะรักลูกชายมากกว่า หรือเห็นแก่ผลประโยชน์ของตัวเองมากกว่ากัน!
แถมยังจะลากเซี่ยเหลียนฮวาออกมาประจานซ้ำแล้วซ้ำเล่า!
แม่สามีแท้ ๆ ของเธอเพิ่งเสียไปไม่ถึงครึ่งปี ลู่เจิ้งกั๋วก็แต่งงานใหม่ อีกไม่ถึงครึ่งปีเซี่ยเหลียนฮวาก็คลอดลู่ข่าย เรื่องที่ทั้งคู่มีลูกก่อนแต่งเป็นเรื่องจริงที่ปฏิเสธไม่ได้!
อย่าคิดว่าเวลาผ่านไปนานแล้ว เรื่องนี้จะถูกลืมไปได้
เธอนี่แหละจะทำให้ทุกคนเห็นชัด ๆ ว่าสองคนนี้ไร้ยางอายแค่ไหน—ภรรยาเก่ายังไม่ทันไร้ลมหายใจ พวกเขาก็รีบร้อนพลอดรักกันแล้ว!
ลู่ข่ายได้ยินดังนั้นก็เงยหน้าขึ้นเช่นกัน ดวงตาเป็นประกาย
ใช่แล้ว เขาต่างหากที่เป็นลูกชายแท้ ๆ ของพ่อ งานประจำที่โรงไฟฟ้านี้ ถ้าจะให้ใครรับช่วงต่อก็ควรเป็นเขา!
ถ้าได้งานประจำนี้ เขาก็ไม่ต้องคอยหวาดระแวงว่าทางเขตจะจับตามองแล้วส่งเขาลงชนบทเมื่อไรก็ได้!