บทที่ 61 จางหงถูวางแผน เจิงเหม่ยลี่คลั่งรัก
“เธอบอกว่าเธอเป็นลูกพี่ลูกน้องของซูเถียนเหรอ?” หยางม่ายจื่อถาม
จางหงถูพยักหน้า “ใช่ เป็นลูกพี่ลูกน้องแท้ ๆ ของซูเถียน เหมียนเหมียนยังเล่าให้ผมฟังด้วยว่า อาสะใภ้ของเธอ ซึ่งก็คือพ่อแม่ของซูเถียน รักเธอมาก มองเธอเป็นลูกสาวแท้ ๆ อีกทั้งเธอยังเรียนจบมัธยมปลายเหมือนซูเถียนด้วย”
เห็นว่าแม่เริ่มใจอ่อนแล้ว จางหงถูจึงพูดต่อ “แม่ ถึงตอนนี้เธอจะยังไม่มีงานทำ แต่ลองคิดดูสิ ตอนนี้ซูเถียนเป็นเจ้าหน้าที่ของโรงงานไฟฟ้าโยวเสี้ยนแล้ว ก่อนหน้านี้แม่ยังพูดอยู่เลยว่าเธอช่วยแนะนำลูกชายของพี่เขยคนโตของพี่ลู่เซี่ยให้รู้จักกับใครสักคน แล้วเขาก็สอบเข้าโรงไฟฟ้าได้ด้วย
ซูเหมียนเป็นลูกพี่ลูกน้องแท้ ๆ ของเธอ ต่อไปถ้ามีโอกาสรับคนเข้าทำงานอีก เธอต้องบอกลูกพี่ลูกน้องแน่นอน
อีกอย่างนะ แม่ การได้ลูกสะใภ้จากชนบทก็ไม่ได้มีแต่ข้อเสีย ดูอย่างพี่เฉินสิ ฟืนที่ใช้หน้าหนาวนี้บ้านพ่อตาส่งมาให้ทั้งนั้น ตลอดฤดูหนาวแบบนี้ช่วยประหยัดค่าเชื้อเพลิงได้ตั้งเท่าไร?
แล้วทุกครั้งที่พวกเขากลับมาจากบ้านเดิม ก็หอบของมาเต็มไม้เต็มมือ ไม่ต้องพูดถึงเนื้อหมักกับปลาเค็มเลย แค่ผักกับถั่วฝักยาว ทั้งแบบสดและแบบตากแห้งที่เอามาให้ทุกครั้ง ก็เป็นถุง ๆ แล้ว”
จางหงเหว่ยพยักหน้า “แม่ ตอนผมเพิ่งกลับมา ผมเห็นพี่เฉินเอาเนื้อไปให้ย่าสวี่ด้วย เหมือนจะเป็นเนื้อหมักตุ๋น หอมมากเลย!”
จางหงถูพยักหน้าอย่างพอใจ ก่อนพูดต่อ “อีกอย่างนะแม่ ถ้าผมแต่งกับผู้หญิงในเมืองที่มีงานทำ แม่ก็ต้องคอยดูสีหน้าลูกสะใภ้สิ เกิดเจอคนที่เอาแต่เข้าข้างบ้านเดิม เงินเดือนออกมาก็ส่งให้บ้านเดิมหมด ถึงตอนนั้นแม่ไม่โมโหตายหรือไง? แต่ผู้หญิงบ้านนอกไม่เหมือนกันนะ กว่าจะได้แต่งเข้ามาอยู่ในเมือง เธอต้องยึดผมเป็นที่พึ่งแน่ ผมบอกให้ไปทางตะวันออก เธอก็ไม่กล้าหันไปทางตะวันตก แม่ว่าไง?”