เจียงจู๋อดพูดไม่ได้ว่า “ให้พวกเธอไปแก้แค้นแบบนี้ มีแต่จะทำให้พวกเธอตายเร็วขึ้น!”
จริงอยู่ ต่อให้ผู้หญิงพวกนั้นกินอิ่มและมีอาวุธแล้ว แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้ชายร่างกายกำยำ พวกเธอก็ยังเสียเปรียบอยู่ดี
เสิ่นหว่านเยว่หัวเราะเยาะ “แล้วจะให้ทำยังไง? จะให้เจ้านายของฉันไปตัดสินความยุติธรรมให้พวกเธอหรือ? ช่วยแก้แค้นให้พวกเธอ?”
“เจ้านายยอมให้โอกาสพวกเธอสักครั้ง ก็นับเป็นบุญคุณมหาศาลแล้ว แทนที่จะถูกเหยียดหยามจนตาย อย่างน้อยตอนนี้พวกเธอก็ได้ต่อสู้ขัดขืน ไม่ใช่เหรอ?”
“……”
เจียงจู๋พูดไม่ออก
พอกลับถึงบ้าน หลิงเสวี่ยก็ไปลงโทษตัวเองอย่างว่าง่ายตั้งนานแล้ว
ตุบ!
หลินตงโยนเจียงจู๋ลงบนพื้นอย่างไม่ปรานี “สาวใช้เยว่ พาเธอไปอาบน้ำ แล้วสอนกฎระเบียบให้ด้วย~”
เสิ่นหว่านเยว่หยิบชุดสาวใช้แบบพิเศษออกมาอวดอย่างว่าง่าย
“ได้ค่ะ เจ้านาย~”
ในห้องน้ำ หลิงเสวี่ยยืนมองเสิ่นหว่านเยว่ช่วยเจียงจู๋ชำระล้างร่างกายอยู่ข้าง ๆ
“ซี๊ด~ เบามือหน่อย แขนฉันหักหมดแล้ว!”
“เธอก็น่าจะเก่งเหมือนกันนี่ ทำไมไม่ขัดขืนล่ะ? ถ้าพวกเราสามคนวางแผนกันดี ๆ ต้องฆ่าเขาได้แน่”
“นี่มันชุดอะไร? นี่มันชุดที่คนจะใส่ได้เหรอ? วันนี้ต่อให้ฉันเจียงจู๋ต้องตาย ต่อให้กระโดดลงจากตึก ฉันก็ไม่มีทางใส่ชุดแบบนี้เด็ดขาด!!”
“อะไรนะ? กฎนี่มันอะไรกัน? ต่อให้ตายฉันก็ไม่ทำหรอก นี่...นี่มันยังมีสิทธิมนุษยชนอยู่ไหม?”