“ฟื้นคืนชีพ!”
ชั่วพริบตา แสงสีทองก็เปล่งประกายขึ้นบนร่างเจียงจู๋อีกครั้ง ลำคอที่หักกลับคืนสู่สภาพเดิม รูม่านตาที่เลื่อนลอยค่อย ๆ หดกลับ หัวใจเริ่มเต้นอีกหน
“อึก... แฮ่ก...” พอลืมตาขึ้น เจียงจู๋ก็รีบลุกนั่ง หอบหายใจแรงอย่างห้ามไม่อยู่ มือกุมลำคอไว้ ทั้งร่างตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ
เสิ่นหว่านเยว่กับหลิงเสวี่ยที่โผล่หน้าออกมาจากห้องน้ำต่างเบิกตากว้างเช่นกัน
เชี่ย!
ตายไปแล้วยังฟื้นคืนชีพได้อีกเหรอ?
หลินตงยิ้มกริ่มเดินเข้ามาใกล้ “ฟื้นแล้วสินะ งั้นก็ตายอีกสักรอบ”
พูดจบเขาก็เอื้อมมือไปบีบคอเธออีกครั้ง
เจียงจู๋: !!!
หมอนี่มันโรคจิตชัด ๆ!
ความรู้สึกหายใจไม่ออกกับความตายเมื่อครู่ เป็นประสบการณ์แสนสยองที่เธอไม่เคยพบมาก่อน เธอรู้สึกเหมือนวิญญาณของตัวเองไปอยู่ในสถานที่มืดมิดไร้ที่สิ้นสุด น่ากลัวเหลือเกิน
“อย่า... อย่าฆ่า...”
กร๊อบ!
เธอตายอีกแล้ว
“เอ๊ะเฮะเฮะ สนุกจัง ฟื้นขึ้นมาอีก!” ตอนนี้หลินตงหัวเราะราวกับพวกโรคจิต
เจียงจู๋ฟื้นคืนชีพอีกครั้ง
“อย่านะ! ฉันไม่หนีแล้ว ฉันจะเชื่อฟังคุณ ฉันจะเป็นสาวใช้ของคุณ!”
เจียงจู๋ที่เพิ่งฟื้นขึ้นมารีบคุกเข่าขอชีวิตโดยไม่ต้องคิด
น่ากลัวเกินไปแล้ว!
เขาไม่ใช่คน แต่เป็นปีศาจ!
หลินตงขมวดคิ้วอย่างไม่สบอารมณ์ “ฉันยังชอบท่าทางหยิ่งผยองไม่ยอมใครเมื่อกี้มากกว่า กลับไปเป็นแบบนั้นซะ!”
“ไม่กล้าแล้วค่ะ! นายท่าน! ฉัน... ต่อไปฉันจะเชื่อฟังทุกอย่าง ขอร้องอย่าฆ่าฉันเลย” ร่างบอบบางของเจียงจู๋สั่นเทาไม่หยุด เธอไม่อยากสัมผัสความรู้สึกตอนตายอีกแล้ว