เมื่อมีเรือเช่นนี้แล้ว เส้นทางทะเลของแดนเจียวตงจึงสะดวกไร้อุปสรรคอย่างแท้จริง
ไม่ว่าจะขนส่งเสบียงไปเกาะจี้โจว ลาดตระเวนชายฝั่ง ตรวจตราพ่อค้าลักลอบ หรือแม้แต่ในอนาคตจะเปิดทางสู่เหลียวตงและลอบกัดหลังกองทัพจิน ล้วนใช้ได้ทั้งสิ้น
“จ้าวหูไปไหน?” เขากวาดสายตาไปทั่วท่าเรือ ไม่เห็นแม่ทัพนาวา
“ท่านแม่ทัพจ้าวนำเรือสิบลำออกลาดตระเวนทางทะเล ไปทางเกาะซาเหมิน” หวังชงกล่าว “แถมยังตรวจเรือเกลือเถื่อนที่ผ่านไปมา รวมถึงเรือสินค้าจากโครยอด้วย
นับแต่พวกเรายึดตานหลัวได้ กองเรือลาดตระเวนของพวกเราก็กินเส้นทางยุทธศาสตร์ของทะเลป๋อไห่ไว้ทั้งหมด พ่อค้าโครยอจึงเชื่องเสียแล้ว ผ่านมาคราวใดต้องจ่ายภาษีสินค้าคราวนั้น
เดือนที่ผ่านมาภาษีการค้าทางทะเลอย่างเดียวก็ได้มาเกือบหกหมื่นกวน มากกว่าครึ่งปีก่อนเสียอีก”
หลิวเจายิ้ม
กองเรือลาดตระเวนที่ก่อตั้งขึ้นใหม่นี้ตั้งฐานอยู่ ณ ประตูทะเลระหว่างต้าซ่งกับโครยอ เรือสินค้าที่ผ่านไปมาต้องทิ้งค่าธรรมเนียมไว้เป็นเงาเป็นตัว ช่างเป็นต้นไม้แห่งทรัพย์อย่างแท้จริง
ยิ่งไปกว่านั้น เกาะจี้โจวเป็นดินแดนรองนอกอาณาเขต ทำได้ทั้งยกพลไปบุกและสะสมกำลังรับ หากวันใดแผ่นดินกลางเกิดการปั่นป่วนจนเขาพ่ายแพ้ยับเยินและตั้งหลักไม่ได้ การรีบเคลื่อนกำลังพลออกสู่ท้องทะเลก็ยังมีชีวิตรอดได้อีก
เมื่อกลับถึงสำนักงานอุปถัมภกที่เมืองเติงโจว หลี่ฟู่อวิ้นก็ถือเอกสารเป็นกองมารอคอยอยู่แล้ว
“ท่านผู้บัญชาการ นี่คือบัญชีการปกครองพลเรือนของสองจวินเติ้งไล่ประจำเดือนนี้” หลี่ฟู่อวิ้นส่งเอกสารมาอย่างมีระเบียบชัดเจน “เพิ่มพื้นที่เกษตรทหารใหม่อีกสองหมื่นหมู่ ดึงน้ำจากแม่น้ำอู่หลง ข้าวสาลีเติบโตดี เมื่อถึงร้อนฤดูร้อนจะเก็บเกี่ยวได้หนึ่งคราว