พูดจบ เธอก็ไม่เสียเวลาต่อปากต่อคำกับหวังฟาง หันหลังวิ่งไปยังบ้านพักปัญญาชนเยาวชนที่อยู่ด้านหน้า แล้วปลุกทุกคนให้ตื่น
หวังชุ่ยฮวาเห็นซูชิงหว่านออกมา ก็รีบคว้ามือเธอไว้แล้วพูดอย่างร้อนใจว่า
“ชิงหว่าน! รีบไปเร็ว! ไปดูหลังบ้านใหม่ของเธอ! หวังฟางใจดำคนนั้นแอบย่องไปหลังบ้านเธอตอนกลางคืน ลอบขุดฐานบ้านและอุดรางระบายน้ำ ทั้งยังเอาหญ้าเปียกเน่าไปยัดไว้ตามโคนกำแพง หวังว่าพอฝนตก บ้านใหม่ของเธอจะชุ่มน้ำจนพังลงมา! ฉันเห็นกับตาตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่ผิดสักนิด!”
เมื่อได้ยินดังนั้น ซูชิงหว่านชะงักไปเล็กน้อย ใบหน้าเรียบเฉย ไม่มีแววตื่นตระหนกแม้แต่น้อย มีเพียงแววตาที่เย็นเยียบลง
เธอมองดูแล้ว เมื่อแน่ใจว่าหวังฟางไม่ได้อยู่ในห้องหรือในลานบ้าน ก็เชื่อเรื่องนี้ทันที
เธอกลับเข้าไปหยิบไฟฉาย แล้วเดินนำออกมาพร้อมบรรยากาศกดดัน “ไป ไปดูกัน”
ทุกคนเร่งฝีเท้าอ้อมไปหลังบ้าน หวังฟางไม่อยู่แล้ว หวังชุ่ยฮวาชี้ให้ดูจุดที่ถูกลอบทำลาย เพราะกลัวว่าพวกปัญญาชนเยาวชนจะไม่เข้าใจ จึงอธิบายให้ฟังอย่างละเอียด ทั้งผลเสียที่จะเกิดขึ้นจากการทำเช่นนี้ ตั้งใจช่วยเหลือเต็มที่