ถังเสี่ยวเทียนเดินออกมาจากด้านในอย่างเบิกบาน ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มภาคภูมิใจ
เขาตรงมาหาเธอ พอเห็นน้องสาวที่ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ แต่สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย ก็รีบเล่าเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นให้ฟังทันที “หว่านหว่าน รู้ไหม? พี่บอกเลยนะ เมื่อกี้พี่เก่งสุด ๆ ไปเลย! ส่วนใหญ่คนหนึ่งซื้อกันตั้งห้าเส้นแน่ะ แถมยังมีคนซื้อทีเดียวสิบเส้นด้วย ผ้าพันคอที่เธอให้พี่มาขายหมดเกลี้ยงแล้ว” เขาพูดพลางโบกไม้โบกมือ เหมือนยังจมอยู่กับความตื่นเต้นนั้น
ซูชิงหว่านฟังจบก็เข้าใจกลเม็ดการค้าของถังเสี่ยวเทียนอย่างถ่องแท้ ที่แท้ทุกครั้งเขาจะยื่นผ้าพันคอห้าลายที่แตกต่างกันให้ลูกค้า พวกสาว ๆ เห็นแล้วก็ชอบทุกเส้น ตัดใจเลือกทิ้งเส้นไหนไม่ได้เลย
จากนั้นถังเสี่ยวเทียนก็ฉวยจังหวะบอกต่อว่า หากซื้อห้าเส้นจะแถมให้อีกหนึ่งเส้น พวกสาว ๆ คิดอีกทีว่าเก็บไว้จับคู่กับเสื้อผ้าสักสองสามเส้น ส่วนที่เหลือก็เอาไปให้พี่น้องหรือญาติสนิทได้ คุ้มค่าแถมยังดูดี ไม่นานก็เต็มใจควักเงินซื้อยกชุดกลับไป
ซูชิงหว่านยกนิ้วโป้งให้เขา “พี่เสี่ยวเทียน พี่เก่งสุด ๆ ไปเลย! ไม่คิดเลยว่าพี่จะเป็นอัจฉริยะด้านการขาย รอให้เศรษฐกิจเปิดเสรีเมื่อไร พี่ก็ได้แสดงฝีมือเต็มที่แน่ ถึงตอนนั้นอย่าลืมพาน้องสาวคนนี้ไปหาเงินด้วยนะ”