ฉินเสี่ยวเฟิงเข้าใจเจตนาดีของเธอ จึงพยักหน้าอย่างหนักแน่น ในใจทั้งละอายทั้งอบอุ่น
เขากลัวว่าคุณปู่จะไม่ยอมกินอะไรอีกจนทนไม่ไหว จึงแอบสาบานกับตัวเองว่า หากวันหน้ามีโอกาส จะต้องตอบแทนพี่สาวคนนี้ให้ดี และจะไม่ทำเรื่องผิดพลาดแบบนี้อีก
เขามองซูชิงหว่านด้วยความซาบซึ้ง ซูชิงหว่านส่งสายตาปลอบโยนกลับมาให้
จากนั้นเขาจึงหยิบซาลาเปาออกมาลูกหนึ่ง ค่อย ๆ ฉีกเป็นชิ้นเล็ก ๆ แล้วป้อนถึงริมฝีปากคุณปู่อย่างระมัดระวัง
ชายชรากัดซาลาเปาอุ่น ๆ ไปคำหนึ่ง ในใจกระจ่างแจ้งดี จะมองไม่ออกได้อย่างไรว่าหญิงสาวตรงหน้าเป็นคนมีน้ำใจ จงใจดูแลพวกเขาสองปู่หลานอย่างรอบคอบ แต่เขาเป็นคนหัวแข็ง ไม่ยอมรับน้ำใจของใครโดยเปล่าประโยชน์
เขาเอียงหน้าไปกระซิบกับเสี่ยวเฟิงสองสามคำ เสี่ยวเฟิงได้ยินแล้วก็หันหลังวิ่งออกจากประตู ไม่นานก็กลับมาพร้อมกล่องไม้ใบเล็กเก่า ๆ ในมือ ก่อนยื่นให้คุณปู่
เมื่อกินซาลาเปาไปลูกหนึ่ง ชายชราก็พอมีเรี่ยวแรงขึ้นมาบ้าง เขาเปิดกล่องไม้ ข้างในมีสร้อยข้อมือหยกวางอยู่