ก่อนหน้านี้ ซูชิงหว่านนึกถึงสมุดบัญชีเงินฝากที่เอาติดตัวมาจากบ้าน ซึ่งไม่สามารถถอนเงินที่นี่ได้ ก็รู้สึกหงุดหงิดไม่น้อย
เธอยังคิดว่าพอเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงเสร็จ จะเข้าเมืองไปขายผ้าพันคอที่รับมาขายส่งเสียหน่อย จะได้เพิ่มเงินในกระเป๋า
อย่างไรเสีย ตอนนี้เงินสดที่เธอมีเหลือแค่สองร้อยกว่าหยวน สร้างบ้านก็ประเมินค่าใช้จ่ายไว้ก่อนหนึ่งร้อยหยวน ถึงหัวหน้ากองผลิตจะบอกว่าไม่ต้องใช้มากขนาดนั้น แต่ใครจะไปรู้ล่ะ?
คำนวณดูแล้วก็จะเหลือเงินแค่ร้อยกว่าหยวนเท่านั้น
แต่ตอนนี้ ฮ่า ๆ พี่สาวกลายเป็นเศรษฐีนีน้อยแล้ว!
จริงสิ ขายผ้าพันคองั้นหรือ?
อืม ลองไปดูก็ได้ ทะลุมิติมาทั้งที ต้องมีพิธีรีตองให้สมกับโอกาสหน่อยไม่ใช่หรือไง? เงินที่หามาได้เองก็หอมหวานกว่าอยู่แล้วนี่นา?
ซูชิงหว่านคิดขึ้นมาได้ ก็เก็บของทั้งหมดเข้าไปในมิติส่วนตัว
ตอนนี้เธอไม่ขาดเงิน ไม่ขาดของกิน แต่ขาดบ้านอยู่อย่างเดียว เฮ้อ บ้านที่เฝ้าฝันถึงอยู่ทุกวัน ยังไม่มีวี่แววว่าจะได้สร้างเลย