หลังสิ้นสุดฤดูเก็บเกี่ยว ลานตากข้าวก็ยังคงว่างเว้นจากงานไม่ได้ วันสุดท้ายต้องตากธัญพืชที่เก็บเกี่ยวมาทั้งหมดให้แห้งเรียบร้อย จากนั้นชั่งและบรรจุข้าวส่วนกลางที่จะส่งไปยังสถานีรับซื้อในวันพรุ่งนี้ให้ครบ พอฟ้าสางก็ขนขึ้นรถกระบะพื้นเรียบได้เลย
เพราะพรุ่งนี้เช้ามืดต้องออกเดินทางไปยังสหกรณ์ งานเตรียมการทุกอย่างจึงต้องจัดการให้เรียบร้อยล่วงหน้า
วันนี้ซูชิงหว่านลาหยุด ไม่ได้ไปทำงาน ด้วยเหตุผลว่าจะเข้าเมืองไปเอาพัสดุที่ไปรษณีย์
เมื่อบ่ายวานนี้ บุรุษไปรษณีย์ตั้งใจแวะมาแจ้งเธอว่ามีพัสดุชิ้นใหญ่ส่งมาถึง ให้หาเวลาไปรับ
ขอถามหน่อยเถอะ พัสดุส่งถึงบ้านไม่ได้หรือไง?
ซูชิงหว่านมองจักรยานคานตรงคันใหญ่ของบุรุษไปรษณีย์ที่ค่อย ๆ ปั่นห่างออกไป เอ่อ...ดูเหมือนจะส่งไม่ได้จริง ๆ จักรยานคันนี้ขนพัสดุไม่ไหวหรอก
ซูชิงหว่านเดาว่าน่าจะเป็นผ้านวมกับเครื่องนอนสำหรับฤดูหนาวที่ป้าเฉินส่งมา เฮ้อ ถ้าเธอทะลุมิติมาเร็วกว่านี้สักวัน ก็คงไม่ต้องให้ป้าเฉินส่งมาให้ ยุ่งยากชะมัด ทั้งที่ในมิติส่วนตัวมีตั้งเยอะ
แต่ตอนนี้ปัญหาอยู่ตรงหน้าแล้ว เธอไม่รู้ว่าวันนี้มีรถวัวเข้าเมืองหรือเปล่า ถ้าเป็นเครื่องนอนจริง พัสดุคงใหญ่ไม่น้อย ขนกลับมาก็คงลำบาก
