กักตุนข้าวของทะลุมิติยุคเจ็ดศูนย์ ฉันคือแก้วตาดวงใจของหนุ่มบ้านนา

ตอนที่ 46 กักตุนเสบียงทะลุมิติมายุคเจ็ดศูนย์ ฉันคือยอดดวงใจของหนุ่มบ้านนา

5 นาที· 1.2K คำ

หลังสิ้นสุดฤดูเก็บเกี่ยว ลานตากข้าวก็ยังคงว่างเว้นจากงานไม่ได้ วันสุดท้ายต้องตากธัญพืชที่เก็บเกี่ยวมาทั้งหมดให้แห้งเรียบร้อย จากนั้นชั่งและบรรจุข้าวส่วนกลางที่จะส่งไปยังสถานีรับซื้อในวันพรุ่งนี้ให้ครบ พอฟ้าสางก็ขนขึ้นรถกระบะพื้นเรียบได้เลย

เพราะพรุ่งนี้เช้ามืดต้องออกเดินทางไปยังสหกรณ์ งานเตรียมการทุกอย่างจึงต้องจัดการให้เรียบร้อยล่วงหน้า

วันนี้ซูชิงหว่านลาหยุด ไม่ได้ไปทำงาน ด้วยเหตุผลว่าจะเข้าเมืองไปเอาพัสดุที่ไปรษณีย์

เมื่อบ่ายวานนี้ บุรุษไปรษณีย์ตั้งใจแวะมาแจ้งเธอว่ามีพัสดุชิ้นใหญ่ส่งมาถึง ให้หาเวลาไปรับ

ขอถามหน่อยเถอะ พัสดุส่งถึงบ้านไม่ได้หรือไง?

ซูชิงหว่านมองจักรยานคานตรงคันใหญ่ของบุรุษไปรษณีย์ที่ค่อย ๆ ปั่นห่างออกไป เอ่อ...ดูเหมือนจะส่งไม่ได้จริง ๆ จักรยานคันนี้ขนพัสดุไม่ไหวหรอก

ซูชิงหว่านเดาว่าน่าจะเป็นผ้านวมกับเครื่องนอนสำหรับฤดูหนาวที่ป้าเฉินส่งมา เฮ้อ ถ้าเธอทะลุมิติมาเร็วกว่านี้สักวัน ก็คงไม่ต้องให้ป้าเฉินส่งมาให้ ยุ่งยากชะมัด ทั้งที่ในมิติส่วนตัวมีตั้งเยอะ

แต่ตอนนี้ปัญหาอยู่ตรงหน้าแล้ว เธอไม่รู้ว่าวันนี้มีรถวัวเข้าเมืองหรือเปล่า ถ้าเป็นเครื่องนอนจริง พัสดุคงใหญ่ไม่น้อย ขนกลับมาก็คงลำบาก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป