หัวหน้ากองผลิตมองลูกชายกับลูกสะใภ้ ก่อนจะเห็นว่าทั้งคู่สีหน้าไม่สู้ดี พอถามไถ่จึงรู้ว่าหวังอ้ายเสียก่อเรื่องแบบนี้ขึ้น
เขาเองก็ไม่ชอบลูกสะใภ้คนนี้นัก ปกติเธอหยิบข้าวของกลับบ้านไปบ้าง เขาก็ไม่ค่อยซักถาม แต่ครั้งนี้ถึงกับขโมยเงิน นั่นแสดงว่าปัญหาเรื่องนิสัยร้ายแรงแล้ว
เขาเองก็ไม่อยากให้หลานชายกับหลานสาวมีแม่แบบนี้ แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ “แต่ตอนนี้เธอกำลังท้อง แล้วแกจะจัดการยังไง?”
“ไม่ทำแท้งก็คลอดออกมา แล้วผมจะเลี้ยงเอง” ลู่จิ่งซานตอบอย่างสงบนิ่งและเด็ดขาด
หัวหน้ากองผลิตพยักหน้าเห็นด้วย
อีกด้านหนึ่ง หวังอ้ายเสียที่กลับไปบ้านเดิมยังไม่รู้ว่าตระกูลลู่ตัดสินใจไปแล้ว
เธอเล่าเรื่องที่แม่สามีดุด่าให้แม่ฟังซ้ำอีกรอบ เจียงเหมยโมโหจนแทบระเบิด แต่ก็ไม่อยากให้ลูกสาวกินอยู่ที่บ้านฟรี ๆ จึงคิดจะให้เธอลงนาไปทำงานแลกแต้ม
หวังอ้ายเสียไม่ยอม “แม่ หนูกำลังท้อง จะไปทำงานได้ยังไง หนูไม่ได้ทำงานมานานแล้วนะ”
“ไม่ไปทำงาน แล้วจะกินอยู่ที่นี่ฟรี ๆ หรือไง? ถึงตอนนั้นสะใภ้รองของแกคงไม่พอใจหรอก”
“ปกติหนูดีกับพวกเขาออก มีของดีอะไรก็นึกถึงพวกเขาตลอด ถ้าคราวนี้น้องชายไม่มาขอของจากหนู หนูจะถูกไล่ออกมาได้ยังไง?”