เจียงซุ่ยบิดคันเร่งรถจักรยานยนต์ไฟฟ้าจนสุดตลอดทาง ในที่สุดก็พาเซี่ยยั่นหานมาถึงหมู่บ้านจัดสรร
ระหว่างทางพวกเขาเจอผู้ติดเชื้อสองครั้ง แต่ทั้งคู่ยังอยู่ห่างออกไปพอสมควร เจียงซุ่ยจึงเลี่ยงเส้นทางไปทันที ในเมืองมีเสียงปืนดังขึ้นทั่วทุกแห่ง ตำรวจติดอาวุธหนักลาดตระเวนกันอย่างเร่งรีบทุกทิศทาง เธอกับเซี่ยยั่นหานยังถูกซักถามอยู่หลายครั้ง
ระหว่างทาง เจียงซุ่ยบังเอิญเห็นขบวนรถบรรทุกทหารยาวเหยียดจากระยะไกล เคลื่อนพลข้ามสะพานลอยเข้าสู่ตัวเมืองอย่างเตรียมพร้อมรับมือ
ดูท่าหนานเฉิงกำลังจะถูกกองทัพเข้าควบคุมในเร็ว ๆ นี้ หลังจากนี้การปิดกั้นพื้นที่คงเข้มงวดขึ้น แต่จำนวนผู้ติดเชื้อที่จะปรากฏก็จะเพิ่มขึ้นด้วย พวกที่วิ่งพล่านอยู่ตามถนนนั้น ที่จริงจัดการได้ไม่ยาก
ที่จัดการยากที่สุดคือเหล่าผู้ติดเชื้อที่กลายพันธุ์ขึ้นมาอย่างกะทันหันในบ้านของผู้คน
เจียงซุ่ยเร่งฝีเท้า พาเซี่ยยั่นหานออกจากลิฟต์
กลอนประตูถูกเปลี่ยนเป็นระบบล็อกอัจฉริยะแล้ว เซี่ยยั่นหานกดรหัสปลดล็อก ก่อนผลักประตูเปิดออก
กลิ่นเย็นเยียบและมืดหม่นสายหนึ่งพุ่งเข้าปะทะใบหน้าในทันที ทำให้เจียงซุ่ยรู้สึกราวกับตัวเองกำลังก้าวเข้าไปในรังงู
ในบ้านไม่ได้เปิดไฟ และไม่ได้รูดม่าน ปกคลุมด้วยความมืดมิด
เจียงซุ่ยเปิดไฟ ภายในบ้านดูเหมือนตอนที่เธอมาครั้งก่อนทุกประการ ห้องนั่งเล่นกว้างขวางและสะอาด ประตูห้องทั้งสองด้านปิดสนิท บรรยากาศเงียบงันอึดอัด ไม่มีร่องรอยเลยว่ามีคนเป็นอาศัยอยู่
เจียงซุ่ยอดสงสัยไม่ได้ว่าเซี่ยยั่นหานอาจไม่ได้อาศัยอยู่ที่นี่ตั้งแต่แรกหรือเปล่า
ความเงียบอันน่าอึดอัดแผ่ปกคลุมทั่วห้อง
ที่นี่นับเป็นที่พักของเซี่ยยั่นหาน ส่วนเจียงซุ่ยเป็นแขกผู้มาเยือน ตามมารยาทแล้วเซี่ยยั่นหานควรทักทายเธอสักสองสามคำ แต่ตอนนี้เขาเพียงนั่งเงียบ ๆ อยู่บนวีลแชร์ ไม่พูดและไม่ทำอะไรเลย