ตอนเจียงซุ่ยเดินออกจากตึกสำนักงานความงาม เธอยังคงนึกถึงดวงตาคู่นั้นของเซี่ยยั่นหานที่งดงามเกินไป ข้างนอกลมฝนโหมกระหน่ำ ลมกรรโชกพัดพาสายฝนปะทะใบหน้า ทำให้เจียงซุ่ยได้สติกลับมาในทันที
เธอรีบตบแก้มตัวเองสองสามที เตือนตัวเองว่าอย่ามัวแต่มองคนหน้าตาดีจนเสียงานเสียการ
เจียงซุ่ยรวบรวมสติแล้วรีบเดินลงไปชั้นล่าง เธอก้มมองถนนด้านล่าง ไม่มีผู้ติดเชื้อ ไม่มีคนเดินผ่าน มีเพียงฝนที่เทลงมาทั่วฟ้ากับลมหนาวเย็นที่พัดกระหน่ำ
อากาศแบบนี้ช่างเข้ากับวันสิ้นโลกเสียจริง
เจียงซุ่ยไม่ได้เดินไปไกล แค่เดินวนดูร้านค้าชั้นหนึ่งแถวนั้น ย่านนี้เป็นชุมชนที่พัฒนาเต็มที่แล้ว ใช้ชีวิตสะดวก มีร้านค้าทุกประเภท แม้จะถูกคนกวาดเอาของไปแล้วรอบหนึ่ง แต่ก็ยังมีเสบียงเหลืออยู่อีกมาก
เจียงซุ่ยพบตู้แช่แข็งใบหนึ่งในร้านก๋วยเตี๋ยวเล็ก ๆ ที่ไม่สะดุดตา แม้ไฟจะดับมาหลายวันแล้ว แต่ตู้แช่แข็งปิดสนิทอยู่ตลอด ข้างในจึงอัดแน่นไปด้วยเนื้อแช่แข็ง พอเปิดออกก็ยังมีไอเย็นสีขาวลอยออกมาจากตู้
ของแช่แข็งข้างในยังไม่เสีย มีเนื้อวัวกับเนื้อหมูแช่แข็งชิ้นใหญ่ ขาไก่ ปีกไก่ ขาเป็ด และปีกเป็ดที่ตุ๋นปรุงรสไว้แล้ว ถึงขั้นมีเนื้อวัวตุ๋นกับไส้หมูตุ๋นบรรจุกล่องด้วย
เจียงซุ่ยอดโห่ร้องด้วยความดีใจไม่ได้ “รวยแล้ว!”
พอดีเซี่ยยั่นหานกำลังต้องบำรุงร่างกายอยู่ด้วย
เธอเก็บของใส่ถุงจนเต็ม จากนั้นก็ไปเจอชุดปิ้งย่างกลางแจ้งชุดหนึ่งในร้านดอกไม้ ข้างในมีเตาแก๊สพกพา ถังแก๊สสี่ถัง และหม้อเหล็กใบเล็กหนึ่งใบ ของทุกชิ้นจัดเรียงเป็นระเบียบอยู่ในกล่องเก็บของ หิ้วไปได้เลย
ของทั้งชุดมีประโยชน์มาก อีกสองวันเจียงซุ่ยก็จะพกติดตัวไปด้วยระหว่างเดินทางได้